… μα εγώ θα μείνω στις εικόνες
στο άλογο του ποιητή
που χάθηκε φτερουγίζοντας μακριά
_^ΕΣ

Τους νεκρούς με τα λόγια τους να τους τιμάτε,
Όμηρον εξ Ομήρου.
Και ευλογημένος όποιος σκέφτηκε
με ενός λεπτού σιγή.
Μα πώς να βάλεις εκατόν εβδομήντα πέντε
λεπτά σιγής μαζί και χωριστά
χωρίς να χαθούν στις άωρες ώρες
που δεν θα μεγαλώσουνε ποτέ
και πάντα ανήλικες θα παίζουν
με το χρόνο και το τόπι τους γυμνοπόδαρες
στα ανοιξιάτικα μάρμαρα
όπου καμιά ποτέ δεν έπιασε σπορά·
μόνο για λίγο ακούμπησαν
αγριολούλουδα, πεταλούδες και πουλιά.

Παράλληλη αναζήτηση:

Aulis Sallinen (γ. 1935): Ήρθε βαριά χειμωνιά— παγωνιά σκληρή πάνω μας— πάνω μας (Vintern var hård), op. 20 (στίχοι: Bo Carpelan)

Ήρθε και έπεσε βαριά σκληρή η χειμωνιά
Δεν έμειναν και πολλά για τα παπιά.
Πάει, λέει η μάνα, το ψωμί
Κι αναποδογυρίζει την πινακωτή.
Κλαίει το παπάκι νηστικό
—ειν’ μαύρο μαύρο παγωμένο το νερό.

Ήρθε βαριά ήρθε βαριά σκληρή η παγωνιά.
Στην τράπεζα παγώσανε ως και τα λεφτά.
Το σαββατόβραδο απαγορεύτηκε η γιορτή.
Θα το γιορτάζουμε κάθε δευτέρα Κυριακή.