Κάθε 

σιωπή... είναι η ώρα
που, από το πολύ ασήμι,
οι καθρέφτες τρέμουν,
θρυμματίζονται

και μετά ο καθένας μας
ξεχνάει κάτι:
εσύ ― αν έχεις ακόμα πρόσωπο,
εγώ ― ποιος με καλεί

τελικά,
κάποιοι ξένοι
θα έρθουν (ή θα φύγουν)
να μας αναζητήσουν

και δεν θα βρουν τρόπο

Πέντε 

να πεθάνεις την Κυριακή,
σαν ένα υπόλειμμα φωτός
στην άκρη του στόματος ενός εξόριστου αγίου

(μην πεις τίποτα, απλώς κοίταξε προσεκτικά
την ταπεινότητα με την οποία το νερό
αντανακλάται στον ουρανό!)

έχω δείξει σε πολλούς τον δρόμο,
εγώ όμως δεν τον βρήκα
ποτέ

(από έναν απλό δισταγμό χρόνου,
το αίμα μου θα παγώσει πριν φτάσει στην ακτή)

Εξιλέωση (3) 

ησυχία...

(οι φωνές των πνιγμένων ακούγονται
να τραγουδούν κάτω από το νερό)

...και χιονίζει...

(o θάνατος
είναι βελούδινος και ζεστός
σαν το μάγουλο μιας μητέρας)

Eρωτικό 

δεν ξέρω αν θα χιονίσει απόψε
δεν ξέρω αν θα είμαι ακόμα εδώ αύριο την αυγή
όπως δεν ξέρω αν οι νεκροί
θα έχουν ακόμα τη δύναμη, τον χρόνο και τη θέληση
να θάψουν τους νεκρούς τους

αυτό που ξέρω σίγουρα
είναι ότι πού και πού ακούω πουλιά
να ψάχνουν τον τρεμάμενο παλμό του ουρανού
ακριβώς στο σημείο όπου κάποτε
ένα κορίτσι που είχε γυρίσει την πλάτη στον κόσμο
πάλευε να ζωγραφίσει τον ήλιο

Ζωγραφική με απασμένες γραμμές

δεν έχεις ρωτήσει κανέναν τίποτα εδώ και πολύ καιρό

ο ουρανός είναι λευκός

όλα τα δωμάτια είναι άδεια, όλοι οι καθρέφτες
έχουν μετατραπεί σε
μικροσκοπικά ρολόγια

(η μοναξιά -- βρεγμένος φλοιός δέντρου
που τον περνάς από πάνω με τα δάχτυλά σου
με φλογερό φόβο)

η καρδιά σταματάει σύμφωνα με το πρόγραμμα
σε μια λογική απόσταση
από τον παλμό του δευτερολέπτου: ο ουρανός είναι λευκός

η πραγματικότητα υποκύπτει στον συνηθισμένο της ίλιγγο,
παρακολουθώντας με τρυφερή αδιαφορία
καθώς ερωτεύεσαι την ίδια και την ίδια
διαφορετική γυναίκα κάθε μέρα

Το παζάρι (3). INTERMUNDIUM

χιονίζει στον σιδηρόδρομο.
το χιόνι είναι κρύο/ οι γραμμές -- ακόμα πιο κρύες. ακόμα πιο λευκές.

στο καζίνο στοιχηματίζουν στον αριθμό των βημάτων
που θα κάνεις πριν σου κόψουν το λαιμό

στην ακροθαλασσιά, ένα άλμπατρος πέφτει από το βιβλίο
και κρυβόταν κάτω από την άμμο

το νεκρό σου σώμα είναι εκτυφλωτικά λευκό.

εκτυφλωτικά μόνος