Το πορτοκαλί κλειδί

―Σου είπα να το αφήσεις πάνω απ’ το παράθυρο
―Κι εγώ, σου είπα τ’ αφήνω δίπλα απ’ το παράθυρο
ο καυγάς με διακοπές, πότε φανερά και πότε υπόκωφα, συνεχιζόταν
μετά το φαγητό
ακόμα και το απόγευμα

σκεφτόμουνα
πόσους τρόπους εφευρίσκουμε
να επαναλαμβάνουμε συνέχεια
το σ ’αγαπώ

Παραλία

Ατελείωτη παραλία σε σκούρα άμμο
η απέναντι όχθη σ’ εκατομμύρια κύματα
κύμα υπόκωφο κουβαριασμένο να βγάζει αφρούς
η γάτα στρογγυλή απ’ το κρύο
κάτι με φοβίζει εδώ
μπορεί η κλεψύδρα μου
να κρατάει λιγότερο από ένα κύμα

Άλας

Το κύμα σε τράβαγε μέσα
προσπαθούσες να βγεις μ’ όλες σου τις δυνάμεις
σε παρέσερνε
πιάστηκες απ’ το λαιμό μου
σε τράβηξα έξω
όταν εξουθενωμένοι φτάσαμε στη παραλία γονατίσαμε
χωρίς να μιλήσεις
γύρισες και με κοίταξες

αναλύεται το βλέμμα αυτό;

προσπάθησα ν’ αναλύσω εκείνο της ζωής
πόση χαρά, γνώση, ή επιθυμία
περιέχει

δεν τα κατάφερα

Αβύθου
(όνομα παραλίας στη Τζια)

Τα χρώματα βαθαίνουν
οι σκέψεις πατούν στις μύτες των ποδιών τους
φόβος με κυριεύει
προσπαθώ να τον ελέγξω
μπλε το πρώτο βήμα πριν το χάος
μετά το άπειρο
αφήνομαι στην ομορφιά του
στον παράξενο βόμβο της μοναξιάς

οι αστραπές άραγε φτάνουν εδώ κάτω

Τα δυσανάγνωστα

Διάττοντες αστέρες
περνούν δίπλα σου
λίγο ανάβουν

μέσα στο σκοτάδι
κολλημένος στο τηλεσκόπιο
προσπαθείς να προλάβεις
κάπως ν’ αγγίξεις
τα δυσανάγνωστα
που για λίγο θα φανούν

ή να σκεφτείς τι σού είπε τότε
που δεν την άκουσες
και χάθηκε

ανάβουν λίγο
ευκαιρίες πού χάνονται