Άγιος Σάββας, Δεκέμβριος 2023

                        *

Εδώ το φως είναι ένα ποτήρι γάλα. Το πίνουν οι άνθρωποι αλλά αυτό δεν φυτρώνει, εδώ τα γραμμένα δεν ξέρουν από ποίηση, τα λόγια ντρέπονται, κάπου κάπου βουτούν το δάχτυλο στα σπλάχνα. Αν κρίνουμε απ’ τη γεύση, ο ουρανός απέραντη σαρκοφάγος

                        *

Εσπερινός ουρανός απόψε αδειάζει όλη τη βαφή στα μαλλιά μου. Ο Ρόθκο θα είχε ανάψει κιόλας τη μηχανή του καμβά, Because I lost my center, ίσως αναφωνούσε ο Έζρα, ο Νίκος Καρούζος θα έβλεπε το αίμα του θεανθρώπου να χύνεται, μονάχα το χώμα υποφέρει μη και το ξεμπροστιάσει τόσο γαλάζιο αίμα

                        *

Είσαι ένα μικρό καράβι και είσαι αταξίδευτο και γράφει τ’ όνομά σου, τώρα δεν το χωράει ο τόπος, πηδάει από τον πρώτο στον τρίτο, από τον τρίτο στον έκτο, τώρα στη μαύρη καρδιά της Παραμονής μπήγει ένα χαμόγελο ― για τα σώματα, για τις πολλές οργιές τους μακριά απ’ τα παράθυρα

                        *

Και αφθονούσε το φως. Και έδινε στα πάθη ανάστημα τεράστιο. Με το δικό του τρόπο μονομαχούσε για όλα. Ο αριστερός σου ώμος πάντως εγεννήθηκε εδώ. Και τον αγάπησα. Από δωμάτιο σε δωμάτιο ―

                        *

Ένα είναι βέβαιο

Οι τεκτονικές σου πλάκες τραβάνε προς το θέρος