Στις συμπληγάδες μεταξύ Χόλιγουντ και Τσινετσιτά
το τέλος σίκουελ ονειρεύεται τυφλός σεναριογράφος
αφού κάθε του λέξη με χίλιες εικόνες ισοδυναμεί

Τι ραψωδίες, τι άσματα, τι διαλόγους μοντάρουν, τι ωδές
και δρόμους ανοίγουν οι κατάσκοποι των θεών
που με κινηματογραφούν, σκέφτεται ο πρωταγωνιστής

Είναι και οι θεοί θεατές του έργου τους και ας παρεμβαίνουν
με δικαίωμα παραγωγού αλλάζοντας το μοντάζ στα πλάνα
μήπως η υπόθεση γίνει πιο κατανοητή από το κοινό

Όλοι για κάπου εκστρατεύουν, με κανό, καταμαράν, βαρκούλες
τριήρεις, τρικάταρτα, αντιτορπιλικά, γιοτ, τάνκερ, ρυμουλκά
με κάθε τρόπο συμπληρώνοντας τον κατάλογο των πλοίων

Από τις συνεχόμενες λήψεις δεν χωρούν τα ναυάγια στη θάλασσα
ενώ ναυαγοί συρρέουν στις πλατείες, στη Σπιανάδα στο νησί
των Φαιάκων, ψηλά στην Αριστοτέλους, χαμηλά στον Πειραιά

Στα στούντιο έκαναν δύο πισίνες για γυρίσματα στο νερό
όταν το εργοστάσιο των ονείρων στην Τσινετσιτά ορθωνόταν
και οι ταινίες αποτελούσαν το πιο σημαντικό όπλο

Αυτό είχε πει ο Ντούτσε, που ήταν αποφασιστικός, γιατί
πράγματι επικρατεί φασισμός στην κινούμενη εικόνα
εφόσον δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς τι βλέπεις

Τους Ρωμαίους πάντως ξεπέρασε η Ρίφενσταλ, ενώ στην Οδησσό
σκαλιά συνέδεε ο Αϊζενστάιν, που ανώτερη ταινία από όλες 
ονόμασε τη Χιονάτη και τους επτά νάνους του Ντίσνεϊ

Ωδή & Σία λέγεται η πιο κλασική εταιρεία παραγωγής
τώρα που οι παρηχήσεις μάς πήραν τα αφτιά αφού
γέρασε και ακουστικά φορά ο βωβός κινηματογράφος

Θυμός ή επιστροφή είναι εναλλάξ τα θέματα του έπους
γιατί θυμώνεις όταν σου παίρνουν τα λάφυρα ενώ
στροφής και επιστροφής πατέρας είναι ο πόλεμος

Είμαι άραγε πρωταγωνιστής ή ένας κομπάρσος στη ζωή μου;
Παίζω στις δύσκολες σκηνές ή κάποιος κασκαντέρ με αντικαθιστά;
Υπακούω στη σκηνοθετική αντίληψη ή υποδύομαι την αλήθεια;

Υποκριτικά ερωτήματα βασανίζουν τον ήρωα που παίζει τον εαυτό του
Η αναχώρηση υπερισχύει της επιστροφής, που όμως έπεται
στους προϋστερικούς χρόνους, πριν επινοηθεί η ψυχανάλυση

Συγκρούσεις, καταστροφές, σφαγές, λάφυρα και απώλεια μνήμης
Στα πέρατα του θανάτου περιπέτειες, έρωτες, ασθενοφόρες σειρήνες
Μία μάγισσα τους άντρες στη φυσική κατάστασή τους επαναφέρει

Γυναίκες ξηλώνουν το φόρεμα της αξιοπρέπειάς τους
Στο τόξο του θανάτου βάζουν το βέλος της αγάπης
Ξέρουν τα πάντα και δεν χρειάζεται να θυμούνται

Κάθε ταινία αποτελεί αναχρονισμό
Κάθε ζωή συνιστά άρνηση της ιστορίας
Κάθε ιστορία την πλοκή της εξαντλεί

Όλοι πιστεύουν πως η ζωή τους είναι μία Οδύσσεια
Όχι όμως ο Οδυσσέας
Εκείνος ξέρει ότι είναι Ιλιάδα