Άυλη

Η άυλη μάζα σου καβαλάει το κάθε μου κύτταρο καλπάζοντας
με μια βία ερωτική, με του Πανός την ορμή·
και εγώ πλέω αβαρής μέσα στην θάλασσα των ρευστών σωμάτων μας,
γεύομαι την υγρή σου μορφή με όρεξη ζώου μετά από χειμερία νάρκη.

Σύνταξη

Η πράξη πρώτη της Κατάθεσης τελέστηκε.
Το νήμα κάτω από τα πόδια μου που ενώνει τις δυο κορυφές
της Ανάδυσης και Κατάδυσης κάνει κοιλιά.
Ένα χαμόγελο παλεύει να φτιαχτεί με κόπο στα χείλη μου.
Μια απαλή συννεφιά στα φρύδια των ματιών μου το αντιμάχεται.
Κομβικό σημείο της πορείας μας ακούγεται ότι είναι τούτο.
Μα για μένα όλα είναι κομβικά. Όλα.
Μικρές αποφάσεις που μας σημάδεψαν
Μεγάλες αποφάσεις που μας κορόιδεψαν.
Δεν είναι το τέλος μια πορείας εδώ.
Είναι η Αρχή της αξόδευτης ζωής
Της πιο μεστής.
Της πιο λεύτερης.

Μονοπάτι

Πατώ γερά πλέον το δικό μου
μονοπάτι
Ριζωμένες πεποιθήσεις
χρόνων με εγκαταλείπουν
πετώντας σε πιο θερμά μέρη
παίρνοντας μαζί και του
σογιού το αρχέγονο βάρος.
Ξαλαφρωμένος και αβαρής
γλιστρώ στην έβδομη μου έκδυση
σχεδόν άυλος από σώμα
αλλά με υπέρβαρη ψυχή.

Ονειρεύτηκα

Σε ονειρεύτηκα το πρωί.
Τα ρούχα σου πεταμένα.
Άλλα στο κρεβάτι, άλλα στο πάτωμα.
Το ελάχιστο εσώρουχο σου κρεμασμένο στον αστράγαλό σου
μη αντέχοντας να βγει ή μην έχοντας την απαιτούμενη υπομονή·
Πετάχτηκα. Ήμουν μόνος. Ταράχτηκα.
Πρόσκαιρα όμως αφού νίκησε η χαρά της προσμονής σου!

Παντού

Σε σκέφτομαι και η σκέψη σου διογκώνεται μέσα στο δωμάτιο
και το διαστέλλει και γίνεται άυλο και αυτό
και ταξιδεύει στο παντού
μέχρι να σε βρει και να με ολοκληρώσει.

Το κορμί μας

Ψάχνω σπιθαμή προς σπιθαμή το κορμί σου,
κορμί μας πλέον και δεν τελειώνει πουθενά.
Έχω μία θεωρία ότι είναι σφαιρικό αλλά
δεν τολμώ να το ξεστομίσω μήπως και είναι πραγματικότητα
και μπω σε αέναο κύκλο ατέρμονης ηδονής.

Τοτέμ

Εσύ που ανήκεις στον συλλογικό έρωτα
πώς να σε οικειοποιήθω εγώ μόνο.
Μήπως να δώσεις το πιο μικρό
το πιο ελάχιστο κομμάτι σου
σε μένα;
Να το κάνω τοτέμ μου;
Να το στήσω στο μπαλκόνι της καρδιάς μου
να το ποτίζω μαζί με τις μαργαρίτες σου.

1.1

Άφησες το ημίδιπλο κρεβάτι μας το πρωί
και δεν άνοιξα το δωμάτιο
μήπως και φύγουν οι αναστεναγμοί σου

Καθρέφτης

Σήμερα πάλι ερωτοτροπούσαμε μπροστά από τον καθρέφτη σου.
Τον κοίταζα κλεφτά και συνειδητοποίησα ότι,
σαν μεγάλος προβοκάτορας που είναι,
μας έφερε εμπρός του για δική του ηδονή.

Μέθεξη

Πόσο γλυκιά η αβάσταχτη μοναξιά Μου·
μέλι στο σώμα μου που κολλάνε πάνω της οι παλιές συνήθειες·
εκείνες που είμαστε παλιοί γνώριμοι
συνταξιδιώτες στο τρένο του Σκαρίμπα.
Μα τις μείωσα στο ελάχιστο όριό τους· αριθμητικά!
Αλίμονο, δεν μετράει το αριθμητικά.
Μα η γλυκιά παραδοχή της με ησυχάζει
μια θαλπωρή κυκλοφορεί στο υπογάστριο μου σχεδόν μεθυστική!
Ας παραδοθώ λοιπόν, τι περιμένω;

Φόβος

Το σχοινί ασφαλείας τελικά δεν υπήρχε ποτέ
Τσάμπα ήμουνα ήσυχος με τις επιλογές μου.
Γελάω τώρα, με την ασφάλεια της απόστασης
αλλά και τρέμω από έναν ετεροχρονισμένο φόβο.