Dorothy Parker (1893-1967): Αμερικανίδα ποιήτρια, διηγηματογράφος, σεναριογράφος και κριτικός, γνωστή για τη σατιρική χροιά των κειμένων της, το οξυδερκές της πνεύμα και την εύστοχη κριτική που ασκούσε στη σύγχρονή της εποχή και κοινωνία. Γεννημένη στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Νέα Υόρκη. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του περιοδικού Ισότητα που είχε στόχο την υπεράσπιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και την εναντίωση στον αντισημιτισμό και τον ρατσισμό. Πέθανε το 1967, αφήνοντας πίσω της ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και απολαυστικό έργο όχι ― μόνο στο επίπεδο της ανάγνωσης αλλά και της γνωριμίας με μια γραφή κρυστάλλινη και διαυγή, που αφήνει να αναδυθούν στην επιφάνεια οι δονήσεις μια συνείδησης από τις πιο θαρραλέες και τολμηρές του 20ού αιώνα.

____________
Βλ. και https://www.hartismag.gr/ntoro...

Πηνελόπη

Στου ήλιου το μονοπάτι,
στα βήματα του αέρα,
εκεί που ο ουρανός βρίσκει της γης τα πλάτη,
στην ασημιά τη θάλασσα θα βγει, μακριά απ’ την ξέρα,
το κύμα θα σχίσει το λαμπρό στα δύο.
Στην κουνιστή καρέκλα μου θα κάθομαι, θα πλήττω,
θα σηκωθώ σ’ ενός γείτονα τον χτύπο.
Θα φτιάξω τσάι, θα πιάσω την κλωστή
θα λευκάνω την κουβέρτα τη λινή.
Θα τον πουν ανδρείο.

Φιλοσοφία

Αν πρέπει να κοπιάζω στο φως και στο σκοτάδι,
αφοσιωμένη, σοβαρή, ειλικρινής και υπεράνω,
τότε ανεξίτηλο θ’ αφήσω δικό μου ένα σημάδι.
Τι θα γίνει αν το κάνω; Κι αν πάλι δεν το κάνω;

Προφητική ψυχή

Επειδή τα μάτια σου είναι σχιστά κι ερωτικά,
επειδή τα μαλλιά σου είναι απαλά,
η καρδιά μου πετά ψηλά, μα
αυτό δεν σημαίνει και πολλά.

Τραγούδι ερωτικό, γεμάτο λάθη

Υπάρχουν τόσοι και τόσοι, φίλοι κοντινοί,
που θέλουνε τα δάκρυά μου να σκουπίσουν.
Υπάρχουν πολλοί να μου πουν τι είσαι εσύ,
ποτέ τους ψέμα δεν θα ξεστομίσουν.

Δεν είναι καλό να κρύβομαι από ντροπή,
δεν έχει νόημα την πόρτα να σφαλίζω.
Να μου μετρούν τα δάκρυα υπάρχουνε πολλοί,
να με πενθούν, τώρα που δεν ελπίζω

Υπάρχουν μάτια απ’ τα δικά σου πιο αγνά,
υπάρχει δρόμος πιο βατός από εσένα.
Πότε είπα πως μιλώ σοφά;
Πότε πίστεψα πως δεν ήσουνα ψέμα;

Κοινωνική συμβουλή

Κυρία, κυρία, αν κανείς βρεθεί,
που οι τρόποι του είν’ αβροί,
που λέει πως η δική του η γυνή
τη ζωή του οδηγεί,
και σας διαβεβαιώνει
ότι ποτέ δεν κερατώνει
ότι αγάπησε μία και μόνη
να γίνετε, κυρία μου, μπουχός και σκόνη!

Ενός κοριτσιού τραγούδι

Εδώ, στην καρδιά, είμαι η Ελένη.
Είμαι, ακόμα, η Ασπασία κι η Ηρώ.
Είμαι η Ιουδήθ, η Ιαήλ, η Μαντάμ ντε Σταλ.
Είμαι η Σαλώμη, το φεγγάρι το ανατολικό.

Εδώ, στην ψυχή, είμαι η Σαπφώ.
Η Λαίδη Χάμιλτον, επίσης.
Η Ρεκαμιέ μάχεται εντός μου με την Κίτι ο Σι,
με τη Διδώ, την Εύα, τη Νελ την καψερή.

Είμαι μια από τις λαμπρές γυναίκες
που ταρακούνησαν την ιστορία.
Μα εσύ είσαι ο άντρας, με θες να τηγανίζω.
Έτσι κι εγώ μένω στο σπίτι, παρέα με βιβλία.