^{ΝΕΚΡΗ ΓΛΩΣΣΑ}

Η γλώσσα φυραίνει μες στις ακαθαρσίες
ενδημεί σαν τη μύγα τσε-τσε

με «τω βαρεί πτερώ»
μες στην ασθένεια του ύπνου πυρουμένω

τρυπώσα τήκεται
βαθιά μέσα στο χώμα.

^{ΕΠΟΥΡΑΝΙΑ ΜΗΝΗ}

Στη μνήμη του Αλέκου Φασιανού

Έρωτας είναι
η παραβολή της σελήνης
που σαν το λέπι στραφταλίζει φέρελπις
μέσα στο μητρικό σκοτάδι της νύχτας
ως που να γεννηθεί αυγερινός
ο ιχθύς της αγάπης.

^{ΠΕΔΙΝΟΣ ΚΥΜΑΤΙΣΜΟΣ}

Στον Μανόλη Ρόντση

Θε να στραγγίξω,
τη λέξη στη στραγγάλη

τη λέξη στη στραγγάλη
ίσαμε τον οπό.

Θε
να ψηλώσω
να ψηλώσω
να ψηλώσω.

Κείθε μια στάλα της αλός
το τέρας να τζακίσει

το τέρας —
του πέρατος.

^{ΟΣΤΙΚΟ ΚΥΗΜΑ}

σαν νήμα εύκαμπτο
σαν εύθρυπτο γυαλί.

Το ξίδι που τρυφεραίνει
και η αφυγραίνουσα κάμινος,
μου δίδαξαν να εγρηγορώ
σε ακραίες συνθήκες.

^{ΑΓΡΑΦΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ}

Όσο προστίθενται
—αν—
άξιες
οι λέξεις αφαιρούν.