Βλέπεις τη βροχή να χτυπάει το ξύλινο δάπεδο. Σου είπαν να καθίσεις και να περιμένεις. Κοιτάζεις τους δείκτες του ρολογιού στον απέναντι τοίχο. Ανυπομονείς να μπει κάποιος να του μιλήσεις. Γέρνεις το κεφάλι προς τα πίσω και αφήνεσαι. Βρίσκεσαι ξανά στη λεωφόρο μπροστά από το καφέ. Θέλεις να τη διασχίσεις για να περάσεις απέναντι. Διστάζεις. Τα αυτοκίνητα τρέχουν αθόρυβα. Διακρίνεις το αμάξι σου. Στη θέση του οδηγού κάθεται ο γιος σου. Δίπλα του η γυναίκα σου. Γελάνε. Δεν σ’ έχουν δει. Μπορεί να σε είδαν και να μη σε γνώρισαν. Μόλις ανάψει το φανάρι, το αμάξι σου απομακρύνεται. Μυρίζει καφές. Ο άνδρας που εμφανίζεται σου χαμογελάει καθώς πάει να κλείσει την μπαλκονόπορτα. Κάθεται στο γραφείο απέναντι σου και αφού κάνει μια νύξη για τον παλιόκαιρο μπαίνει στο θέμα. Σε ρωτάει τι έγινε την παραμονή των Χριστουγέννων. Σε παροτρύνει να μιλήσεις. Σου λέει πως θα αισθανθείς καλύτερα. Σε ρωτάει αν θεωρείς τον εαυτό σου υπεύθυνο.
Γιατί είσαι εδώ; Ίσως φταίει η ηλικία, η φθαρμένη υγεία σου, οι καταχρήσεις, το αλκοόλ, τα τσιγάρα. Η κόπωση που σου άφησαν τα χρόνια σ’ εκείνη τη δουλειά. Θέλεις να του πεις για το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων. Θέλεις να του πεις για το καφέ, το ψηλοτάβανο εκείνο νεοκλασικό με τις τεράστιες τζαμαρίες όπου περνούσες τ’ απογεύματα μετά τη σύνταξη. Είχε πάντα ησυχία. Οι σερβιτόροι με την άσπρη ποδιά διατηρούσαν την αίγλη που είχαν κάποτε. Τον χειμώνα συνήθιζαν να στέκονται μπροστά από την τζαμαρία με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος και να χαζεύουν το χιόνι που έπεφτε ή να παρατηρούν τους πελάτες και τους περαστικούς στον πεζόδρομο μέχρι να ετοιμαστεί η παραγγελία. Τον Δεκέμβρη η τζαμαρία στολιζόταν με αμέτρητες σειρές από χριστουγεννιάτικα μπλε λαμπιόνια αγορασμένα από κάποιο φθηνό πολυκατάστημα που κρέμονταν στο τζάμι από ψηλά και σου έδιναν την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε διαστημόπλοιο ή σε παλιά ντισκοτέκ. Η τζαμαρία έδινε στον έξω κόσμο του πεζόδρομου το δικό της χρώμα. Ακόμα και το χιόνι που έπεφτε κάτω από τις λάμπες του δρόμου γινόταν μπλε. Σε απορροφούσε ο χρωματισμός. Σου θύμιζε τις φλέβες στους καρπούς της γυναίκας σου.
Η βροχή εξακολουθεί να χτυπάει τα παραθυρόφυλλα. Ο άγνωστος άνδρας σου έχει παραγγείλει καφέ. Είναι όπως τον πίνεις. Φρέντο καπουτσίνο μέτριο με μαύρη και κανέλα. Ο καφές σε χαλαρώνει. Κάθεσαι πιο αναπαυτικά στην πολυθρόνα και απλώνεις τα πόδια σου μπροστά. Θέλεις να καπνίσεις. Ρωτάς αν επιτρέπεται. Σου γνέφει καταφατικά. Μόλις ανάψεις το τσιγάρο παρατηρείς το παράθυρο. Βλέπεις τα μπλε λαμπάκια. Ίσως αγοράστηκαν κι αυτά από κανένα φθηνό πολυκατάστημα. Τώρα νιώθεις άνετα. Θα μιλήσεις; Από πού να ξεκινήσεις; Σε ρωτάει πότε γεννήθηκες. Είσαι μια κουκίδα στο σύμπαν. Δεν μπορείς ν’ απαντήσεις στη συγκεκριμένη ερώτηση.
Αντ’ αυτού, λες κάτι άσχετα. Σκηνές ανώδυνες που σου έρχονται στο μυαλό. Να σέρνεις στον παγωμένο δρόμο το καρότσι με το μωρό σου και παράλληλα να του μιλάς. Το πυκνό χιόνι που αργεί να πέσει στο έδαφος και διαλύεται στον αέρα. Η οδήγηση στην Κακιά Σκάλα το σούρουπο με τα μπλε φώτα να τρεμοπαίζουν πέρα απ’ τη θάλασσα.
Ίσως φταίει που δεν μπορείς να πάψεις να ονειροπολείς, να δημιουργείς εικόνες, να πλάθεις ιστορίες. Να παίζεις με τις αποκλίσεις που παίρνουν οι ιστορίες μέσα στο κεφάλι σου. Έχεις ένα μπλε σπιράλ σημειωματάριο με μαλακό εξώφυλλο. Το κουβαλάς πάντα μαζί σου. Εκεί γράφεις τις καινούργιες λέξεις που μαθαίνεις. Διασκεδάζεις με τις λέξεις. Βάζεις τις έννοιες να μαλώνουν μεταξύ τους. Κνώδαλο. Το άγριο ζώο κατασπαράζει τον ανάξιο. Έτσι τις θυμάσαι.
Ο άνδρας σε κοιτάζει. Σε εμπνέουν οι λέξεις; ρωτάει. Ναι. Τόσο απλά;
Ξαναρωτάει. Δεν τον ενδιαφέρουν οι απαντήσεις σου. Απλώς διεκπεραιώνει έναν ρόλο.
Κάνει ερωτήσεις ενώ παράλληλα κρατά σημειώσεις στο τάμπλετ του. Είναι ευγενικός. Τυπικός. Μπορεί να βαριέται. Είσαι σίγουρος ότι μπορείς να του πεις τι έγινε την παραμονή των Χριστουγέννων στο καφέ; Μπλε φώτα, μπλε φλέβες, μπλε χιόνι. Δεν μπορείς να αρθρώσεις μια πρόταση. Πρέπει να συμβουλευτείς το σημειωματάριο.
Πέρασαν τρία τέταρτα. Κρυώνεις. Ο άνδρας με τη λευκή στολή θα σε ξαναδεί αύριο. Σε συνοδεύουν στον θάλαμο. Το δελτίο καιρού ανέφερε μικρή πιθανότητα χιονόπτωσης.