Σκύβει από πάνω μου, βάζει δύο από τα δάχτυλά του στη φλέβα του λαιμού μου. Πράγματι, είμαι νεκρός
Τόση ομίχλη είχε στ’ αλήθεια, ή ο χρόνος άφησε ίχνη αμείλικτα στην ασπρόμαυρη φωτογραφία;
Το πάτημα του διακόπτη είναι το αίτιο και το άναμμα της λάμπας είναι το αιτιατό
Οι γαλλικές πινελιές που θα διανθίσουν ανεξίτηλα τη δική σου ζωή θα έρθουν μια δεκαετία περίπου μετά: φοντάν, πτι φουρ, βουάλ ...
Δύο ποιήματα
Το έμαθα καλά, τα τελευταία χρόνια, / αυτός ο ίδιος χρόνος / που βιαστικά περνάει από αυτούς / τους νέους / χωρίς ποτέ να φτάνει
Είναι όλα γύρω τόσο αληθινά / τι ανάγκη έχω να παλεύω με σκιές;
Εσύ όμως, διαρκώς σε αυθυποβολή, στην πιο βαρύνουσα εξουσιαστική μορφή
Το πρώτο πράγμα που έκανα μόλις τον έδιωξα αυτή τη φορά από το σπίτι ήταν να ξεκρεμάσω τις λευκές κουρτίνες
Ένα μάτσο αγριολούλουδα βρίσκει κατάστηθα το πέτο του επιστάτη στο «American Gothic»
Θα ήθελα να μπορείς να διακρίνεις αυτό που χρειάζεσαι
Στους γκρεμούς της Πλάκας και στα κατσάβραχα των γύρω ακτών κρύβονταν ξενομερίτες φυγόδικοι και κατατρεγμένοι από όλη τη χώρα
Τα γράμματα αποδρούν απ´ τον σκελετό τους αναπνέουν όπως οι αρχαίοι οργανισμοί, όπως οι μύκητες στους αόρατους πόρους
Τον κοίταζε λουσμένο στο φως του απορροφητήρα και καθόταν με το κουστούμι της δουλειάς πάνω από την κρεμμυδίλα
Κάτι μου λέει πως το κλειδί μάς είναι άχρηστο, ο χρόνος κατήργησε την κλειδωνιά
τεχνοσκιές περιπλανώνται στις άνυδρες κοιλάδες του νου χαράζουν τη σκέψη
