Σε κάποιον τόπο έρημο του Ιράν, βρίσκεται ένας πέτρινος πύργος όχι και πολύ ψηλός, χωρίς πόρτα, ούτε παράθυρο. Στο μοναδικό του δωμάτιο (με πάτωμα από χώμα και σχήμα κυκλικό) υπάρχει ένα ξύλινο τραπέζι κι ένας πάγκος. Σ’ αυτό το κυκλικό κελί, ένας άνθρωπος που μου μοιάζει γράφει με μια ακατανόητη γραφή ένα μακρύ ποίημα για κάποιον που σ’ ένα άλλο κυκλικό κελί γράφει ένα ποίημα για κάποιον που σ’ ένα άλλο κυκλικό κελί… Αυτή η πορεία δεν τελειώνει πουθενά και κανένας δεν θα μπορέσει να διαβάσει τι ακριβώς γράφουν οι έγκλειστοι.
[ Από τη συλλογή Ο αριθμός, 1981. Μετάφραση Δ. Καλοκύρης ]
