Φόρτωσε μια καινούργια κασέτα φιλμ και έστρεψε την Polaroid προς τον δεξί τοίχο του σαλονιού
Μαύρες γραμμές πάνω στα μαλακά χρώματα, λεπτές και αιχμηρές
Φοβούνται μήπως απολιθωθούν. Μήπως γίνουν μάρμαρα μιας σκέψης που δηλητηριάζει, καθώς βαδίζουν μόνοι στα άδεια πάρκα
Κάπου άφησα πίσω μου μια πόρτα κήπου μισάνοιχτη να μπαίνει το σκοτάδι να ποτίζει τα πλακάκια
(Το συντριβάνι της ανησυχίας)
Το κοιμητήριο — σύμβολο ενοποιητικό, ανεμοποίκιλτη τοιχογραφία βίων, ναυλοσύμφωνο υποθέσεων που έκλεισαν...
Το ότι ο κύριος Φ. δεν τραβά επιδεικτικά την προσοχή των άλλων ισοδυναμεί με μια σπάνια κομψότητα
Τρένο που τρέχει στις ράγες των λέξεων, όπου μονόφθαλμοι εξακοντίζουν βράχια για ν’ αποκλείσουν τα τοπία
Εγώ προτιμώ εκείνα τα σπίτια που μοιάζουν να έχουν βυθιστεί έξω από τον χρόνο
«Κράτα το κάδρο λίγο πιο χαμηλά. Να φαίνεται και η θάλασσα», είπε. «Η θάλασσα φαίνεται έτσι κι αλλιώς», απάντησε εκείνη
Και μέσα της, ένα παιδί που είχε μάθει τι σημαίνει να χάνεις τον κόσμο, χωρίς να κάνει θόρυβο
Όταν μαλώνουν οι διπλανοί περνάει αρνί από το σπίτι μας
Το αίμα πάνω στο αίμα γνωρίζω/ και του homo sacer τα σπλάχνα, /τον μεγάλο, άγνωστο σκύλο του πόθου / και το βαθύ, ασίγαστο τραύμα
«Τέρας είναι όποιος δεν μπορεί / κατάματα το βλέμμα του να δει»
Ζει γιατί γράψαμε – χωρίς έστω τα ονόματά μας – ακόμη κι όταν δεν μας άφησαν να υπάρξουμε.
Κάθε τόσο ανασήκωνε το βλέμμα του από τα απλωμένα στο τραπεζάκι βιβλία, προς το τεράστιο μπαλκόνι του τρίτου ορόφου...
Στα social media ανεβάζουν ένα σωρό φωτογραφίες και εγκώμια ξαναζωντανεύουν την απόλαυση των ποιημάτων σου στις σύγχρονες μέρες
Στα φύλλα των δέντρων το μπλε φεγγάρι / Υπόσχεται εκπλήρωση ονείρων
Ένα ποίημα σε μετάφραση ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ
Ένας Αμερικανός ποιητής σε μετάφραση ΚΩΣΤΑ ΜΑΝΤΖΑΚΟΥ
Μια σύγχρονη Ιταλίδα ποιήτρια
Δύο κείμενα σε μετάφραση ΒΑΣΩΣ ΧΡΗΣΤΑΚΟΥ
Ένα νέο διήγημα σε Συλλογική Μετάφραση
Ένας δεινός ελληνιστής από την Αιθιοπία
Οι προσδοκίες μου ότι τα αρχειακά κατάλοιπα του Χειμωνά θα ανανέωναν το ενδιαφέρον για το έργο του, δεν επαληθεύτηκαν
Επιμέλεια και μετάφραση: ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΤΡΙΑΝΟΥ
Για τον ΘΑΝΑΣΗ ΒΑΛΤΙΝΟ
Από τον λόγιο συμβολισμό στο έντεχνο τραγούδι
Για το ομότιτλο βιβλίο της ΜΑΡΙΑΣ ΛΙΑΚΟΥ
Για το βιβλίο της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ, «Πραγματικότητα και άλλες εικασίες»
Για την ομότιτλη νουβέλα του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΥΜΠΑΡΔΗ
Για το βιβλίο του ΘΑΝΑΣΗ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ, «Ο χρόνος ο επιούσιος»
Για το βιβλίο της ΛΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥ-ΣΕΦΕΡΙΑΔΗ «Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά»
Για το βιβλίο «Στουρνάρη και Ηπείρου γωνία» του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ
Για το ομότιτλο βιβλίο του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΡΙΖΟΥ
Για την ποιητική συλλογή «Φλούδια απ' το ήπαρ των βυθών» της ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΣΙΑΦΑΚΑ
Για το βιβλίο του ΙΣΙΔΩΡΟΥ ΖΟΥΡΓΟΥ, «Χάλκινα κατώφλια»
Για το βιβλίο «Ανοικτότερα της νύκτας. Τριαντατέσσερα εσπερινά ραμφίσματα» των ΚΩΣΤΑ Θ. ΡΙΖΑΚΗ & ΕΛΕΝΗΣ ΣΙΓΑΛΟΥ
«Τα πράγματα και η απώλειά τους»
Επιστολή του ΝΙΚ ΚΕΪΒ προς τον νεαρό Αυστραλό Ρούμπεν
Ο Άλλος από την πλευρά την ανθρώπινη μπορεί να είναι η ανάγκη να μας αγαπούν
Για ένα αινιγματικό κείμενο
Ένα κείμενο με αφορμή το «Μικρά πράγματα σαν κι αυτά» της Claire Keegan
Για τον Ιταλό ποιητή ΤΖΙΑΚΟΜΟ ΛΕΟΠΑΡΝΤΙ
Δεν με άγγιξε ποτέ, με διαπέρασε σαν βέλος μέσα στη νύχτα
Αν φυλάκιζες ένα πουλί, θα το πέταγες στην πόλη με τα μνημεία, και θα του 'λεγες: «βρες την Ακρόπολη», «πιες τα τσίπουρα»