Εγώ είμαι εσύ

Εύα Διαμάντη

Συλλογή που προσεγγίζει την ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από την τραγικότητα των συναισθημάτων και την ανάγκη του ανθρώπινου να συνδεθεί διέποντας τη σύνδεση ως τη βαθύτερη ανάγκη.

Γλυκιά πενικιλίνη

Μαρίνα Παπαγεωργίου

Στα διηγήματα τα πρόσωπα ζουν στις αθηναϊκές συνοικίες, αλλά και σε τόπους και γειτονιές της επαρχίας. Οι αφηγήσεις εκτυλίσσονται σε διαφορετικό χρόνο, «ανεβοκατεβαίνοντας» δεκαετίες χωρίς γραμμική ροή, και μετατοπίζονται σε γνώριμες ελληνικές διαδρομές. Με πρώτο «σταθμό» τη Βικτώρια, η αφήγηση στέκεται στον Κολωνό του 1920 και στην κατοχική Κυψέλη, ιχνογραφεί την αθηναϊκή γειτονιά του 1980, περνά το κατώφλι δίπατου σπιτιού στον Άγιο Παντελεήμονα του '50, ανεβαίνει στην πολυκατοικία του ‘70, περνά αόριστα και από το σήμερα. Ξεφεύγοντας από το αθηναϊκό αστικό τοπίο, επεκτείνεται στα βουνά του λεκανοπεδίου, αλλά και σε κάστρα της Πελοποννήσου, παρακολουθώντας κι εκεί πρόσωπα και κοινότητες σε διαφορετικές εποχές. Συστατικά της συλλογής, οι συνειρμοί των εικόνων, των λέξεων και των αισθήσεων και η ασυνείδητη –ή απόλυτα συνειδητή– διατήρηση της παιδικής ματιάς και μνήμης ως στάσης ζωής και δημιουργικής ενέργειας στο χρόνο.

Διέξοδος κινδύνου

Νικόλαος Τσιτσάρας

Στίχοι εμπνευσμένοι από τζαζίστες μουσικούς, καπνιστές ποιητές και μποέμ νευρολόγους, που θέτουν ευθαρσώς το στόχο να σφυρηλατούμε το αδύνατο, να αφήσουμε ορφανό του θανάτου το χρέος.

Η καρδιά του ελέφαντα

Δημήτρης Τερζής

Ένας αδέσποτος σκύλος στο κέντρο της αθηναϊκής μητρόπολης ζει την καθημερινότητά του ανάμεσα στους ανθρώπους που αναμένουν με αγωνία την έξοδο από την Κρίση. Μοναδικός του φίλος είναι ο Λάζαρος, ένας κλοσάρ της Αθήνας που περνάει τη μέρα του διαβάζοντας βιβλία και κρατώντας ημερολόγιο. Μέσ’ από τα μάτια του σκύλου καταγράφεται η εικόνα μιας πόλης, μιας χώρας, ενός λαού που παλεύει ξανά να σταθεί στα πόδια του. Μέσ’ από τις συναντήσεις του με ανθρώπους μα και με άλλα ζώα αυτής της πόλης, δημιουργείται ένα νέο αφήγημα που καλείται να καταγράψει ο συγγραφέας: Ένα αφήγημα για τη μητρόπολη και τους κατοίκους της, μια ιστορία για τις ιστορίες των ανθρώπων της, ένα μουσικό κομμάτι για το χτύπο της καρδιάς της.

Υπάρχει Θεός;

Φιλοκτήτης Διακομανώλης

Τι είναι ο Θεός; Πού βρίσκεται;Έχει κατάστιχα και καταγράφει τις πράξεις μας; Ανταποκρίνεται σε προσευχές και με ποιο κριτήριο; Ποια είναι τα αίτια της ανθρώπινης θρησκευτικότητας και τι λένε οι επιστήμονες γι’ αυτό; Ο Θεός ανταμείβει την πίστη και τιμωρεί την αμφιβολία; Συναλλάσσεται; Είναι μνησίκακος; Έχει φύλο; Τι λένε οι επιστήμονες, φυσικοί, μοριακοί βιολόγοι, ανθρωπολόγοι και γεωλόγοι; Η δαρβινική θεωρία δίνει απαντήσεις στα ερωτήματά μας; Μήπως ο άνθρωπος είναι ανίσχυρος να δώσει απαντήσεις, γιατί δεν έχει τα κατάλληλα όργανα και τις αισθήσεις; Τα παραπάνω ερωτήματα και πολλά άλλα ακόμη, πραγματεύεται –χωρίς δογματισμό– το βιβλίο. Ένα βιβλίο που αγαπήθηκε από τους αναγνώστες και κέρδισε το Βραβείο Αναγνωστών (Κοινού) στην κατηγορία «Δοκίμιο, Μελέτη, Βιογραφία, Μαρτυρία» των Βραβείων Βιβλίου Public 2015.

Ποιήματα [1874-1910]

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ως γνωστόν, ο Παπαδιαμάντης έγραψε ελάχιστα ποιήματα. Κάποια από αυτά παρεμβάλλονται μέσα στα διηγήματά του σαν παλιοί λησμονημένοι στίχοι. Και κάποια άλλα, όπως τα υμνογραφικά, είναι ελεύθερες αποδόσεις από ψαλμούς και εκκλησιαστικούς ύμνους. Τα περισσότερα, όμως, είναι εμπνευσμένα από πανηγύρια και μοναστηριακά κτίσματα της Σκιάθου. Αν και ο ίδιος ποτέ δε θεώρησε τον εαυτό του ποιητή, εντούτοις αυτές οι ποιητικές του δοκιμές θεωρούνται ακρογωνιαίοι λίθοι της θρησκευτικής μας ποίησης. Αποτελούν δέσμες φωτεινές στα πολλά σκοτάδια της ζωής. Παράλληλα αποκαλύπτουν μια βασανισμένη μυστικοπάθεια και ένα μουσικό κραδασμό που τροφοδοτούσε τις κρυφές αγωνίες του Παπαδιαμάντη.