Η αγαπημένη μου θεία, η Χαρούλα, ετών 82 (έτσι λέει), είναι γυναίκα έμπειρη και κοκέτα, οι άντρες δεν την άφηναν σε χλωρό κλαρί κι αυτή δεν τους άφησε παραπονεμένους, τρεις γάμους και δυο αρραβώνες έκανε. Τώρα, κάθεται μέσα στο σπίτι γιατί είπε ο Μητσοτάκης ότι οι ευπαθείς ομάδες και οι ηλικιωμένοι καλό είναι να μην εκτίθενται σε δυσμενείς καιρικές συνθήκες (κρύο, ζέστη, σκόνη) και κυρίως σε διάφορους ιούς που παραμονεύουν (Covid, ιός της γρίπης, αναπνευστικός συγκυτιακός ιός, ιός του Δυτικού Νείλου). Δεν το κάνει από πολιτική άποψη, ούτε έχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, απλά της αρέσει ο Μητσοτάκης ο νέος(!) όπως της άρεσε και ο πατέρας του. Τα γούστα της της θείας μου έχουν σίγουρα κλονιστεί ανεπανόρθωτα, της το είπα ξεκάθαρα, μα εκείνη κούνησε το κεφάλι με τρόπο που απαξίωνε το σχόλιό μου.
Κάθε εβδομάδα τής πηγαίνω ψώνια στο σπίτι, λέμε κάνα δυο κουβέντες στα πεταχτά, μου δίνει ό,τι καλό μαγείρεψε και φεύγω. Την τελευταία φορά που χτύπησα το κουδούνι η θεία δεν άνοιξε. Πάει, λέω, αυτό ήταν κι ετοιμάστηκα να ανοίξω με το αντικλείδι, όταν άκουσα τη φωνή της από τη μεγάλη αποθήκη που βρίσκεται δίπλα στο ισόγειο του σπιτιού της και την έχει μετατρέψει σε πάρκινγκ: «Εδώ είμαι, αγόρι μου, άσε τα ψώνια και τα λέμε τηλεφωνικά, σ΄ ευχαριστώ πολύ». Σήκωσα αθόρυβα το μικρό παραθυράκι που βρίσκεται στην πλαϊνή μεριά του πάρκινγκ και την είδα να κάθεται σε μια αναπαυτική καρέκλα, χωμένη μέσα σε ένα χοντρό κίτρινο μπουρνούζι, με το κεφάλι τίγκα στο αλουμινόχαρτο, τα πόδια της βουτηγμένα σε μια κόκκινη πλαστική λεκάνη, ενώ μπροστά της στο ξύλινο σκαμνάκι καθόταν η κομμώτρια-αισθητικός Τασία, φορώντας μάσκα και γάντια και της έφτιαχνε τα νύχια. Σε μια γωνιά ένας επιδαπέδιος ανεμιστήρας δρόσιζε τον χώρο κι από το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου ακούγονταν παλιά ελληνικά τραγούδια, βαλσάκια και τάνγκο.
Δυο μέρες μετά, όταν ξαναπήγα, τη ρώτησα: «Αφού σπάνια βγαίνεις έξω κι ακόμη πιο σπάνια έρχεται κάποιος στο σπίτι σου, που βρίσκεις την όρεξη και στολίζεσαι, ρε θεά;» «Για να μη φοβάμαι τις νύχτες», μου είπε κι αμέσως κατευθύνθηκε στην κουζίνα για να μου φέρει ένα μεγάλο τάπερ πορτοκαλόπιτα…
