
Ακολουθώντας τη βράβευση το 2024 του Λάσλο Κρασναχορκάι, η βράβευση για το 2025 με Νομπέλ λογοτεχνίας της Αν Κάρσον επιβεβαιώνει μία ροπή προς συγγραφείς δυσκολότερων κειμένων από την επιτροπή του βραβείου, που αντικατέστησε επιτροπή, την οποία διέλυσαν οικονομικά και ερωτικά σκάνδαλα, μετά την επιλογή του Μπομπ Ντίλαν το 2016. Στη βράβευση Ντίλαν δεν ήταν σαφές αν Νομπέλ δόθηκε στον διάσημο τραγουδοποιό ή αν η επιτροπή επιχείρησε Βραβείο Ντίλαν να αυτο-απονείμει στο Νομπέλ, τη διεθνώς πιο προβεβλημένη συστάδα βραβείων, που αξιοποιεί κληροδότημα φιλειρηνιστή χημικού και εφευρέτη της δυναμίτιδας, επιχειρηματία της πολεμικής βιομηχανίας και εμπόρου του θανάτου, σύμφωνα με εφημερίδες της εποχής του.
Τα βραβεία, ιδίως τα διεθνή και ειδικότερα τα Νομπέλ, αποτελούν μία δύσκολη υπόθεση πάντοτε. Από ομοτέχνους και άλλους περισσότερος χρόνος κατά κανόνα αφιερώνεται στην αποτροπή απονομής τους ή σε κατακραυγή, σε περίπτωση που απονεμηθούν, παρά σε υποστήριξη για την απονομή τους, που αργότερα παγιώνεται ως αναπόφευκτη πλέον. Οι αντιδράσεις στην Ελλάδα εναντίον της διεθνούς βράβευσης του Σεφέρη δείχνουν ότι πολιτικοί λόγοι δεν ήταν οι μόνοι για την παρέμβαση Μελά εναντίον της βράβευσης Καζαντζάκη. Δεν πρόκειται για αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο, όπως φαίνεται από τις αντιδράσεις στη βράβευση του Παμούκ στη γειτονική Τουρκία. Ασφαλώς οι αντιδράσεις είναι πιο βάρβαρες σε χώρες μικρότερες ή με μικρότερο πνευματικό εμβαδόν. Λίγα σπίτια, κακό χωριό. Δεν έχει σημασία αν οι βραβευμένοι άξιζαν το βραβείο ή όχι. Ποτέ κανείς δεν αξίζει κανένα βραβείο, ούτε δεν το αξίζει συνήθως. Μία λύση θα ήταν αν όλοι οι βραβευμένοι και υποψήφιοι για βραβεία μετακόμιζαν στο Ρέικιαβικ, όπου μένει η Κάρσον. Jólabókaflóð, μία Χριστουγεννοβιβλιοπλημμύρα επί λέξει, κατακλύζει κάθε Δεκέμβριο την Ισλανδία, χώρα με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά αλφαβητισμού στον κόσμο.
Με δεδομένη φιλολογική κατάρτιση, το δημιουργικό έργο της Καναδής Κάρσον στοιχειοθετούν θέματα, στίχοι και κείμενα ελληνικά. Σύμφωνα με τον ορισμό του Ισοκράτη, από άποψη αγωγής, επομένως, μπορεί να αποκληθεί Ελληνίδα, όπως και η Αμερικανίδα στην καταγωγή Λουίζ Γκλικ, που το 2020 βραβεύτηκε με Νομπέλ, καθώς ελληνικούς μύθους αναδημιουργεί σε κορυφαία ποιήματά της. Στη διεθνή ομάδα των Ελληνίδων ανήκει η επίσης Καναδή Μάργκαρετ Άτγουντ, έντεκα χρόνια μεγαλύτερη από την Κάρσον και με λιγότερες πλέον ελπίδες για Νομπέλ. Όχι μόνο συγγραφείς, αλλά φιλόλογοι, αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι και γυναίκες με άλλες εξειδικεύσεις διεκδικούν συμμετοχή στο ρόστερ των Ελληνίδων, όπως η πρόσφατα εκλιπούσα Μάργκαρετ Αλεξίου, η Μαίρη Λέφκοβιτς ή η Έμιλι Γουίλσον, που σε βιβλιοκρισία στο αμερικανικό Το έθνος [https://www.thenation.com/article/culture/anne-carson-wrong-norma] κατακεραυνώνει φιλολογικές αδυναμίες της Κάρσον, όπως αργότερα έκανε για κινηματογραφοδοξίες του Νόλαν. Σπουδαίες Ελληνίδες, όπως η Κάρσον, δεν κινδυνεύουν από εσωτερικές ή εξωτερικές αμφισβητήσεις. Από αλλού προέρχεται η ανησυχία. «… καὶ μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας παρά τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας», παρατηρεί στον Πανηγυρικό ο Ισοκράτης. Αν η ελληνική παίδευση συνεχίσει να υποχωρεί, σε τι θα μετέχουν, ώστε να καλούνται Ελληνίδες; Όπως έχουμε ξαναπεί, «όταν λείπει η αγωγή, περισσεύει η καταγωγή».