1954 (24 Νοεμβρίου): Γέννηση της Τ.K. στο Ηράκλειο (γονείς: Κωνσταντίνος Δ. Καλοκύρης, Ελένη Ι. Βούλγαρη). Bαπτίζεται: Τρισεύγενη - Χρυσή - Κυριακή.
1960: Εγκατάσταση της οικογένειας στην Αθήνα (Μαυρομιχάλη 104 και Ισαύρων, 1ος όροφος). Πρώτα μαθήματα πιάνου με την Ιόλη Μπουκουβάλα που κατοικεί στο ισόγειο.
1962: Εγκατάσταση της οικογένειας στη Θεσσαλονίκη (Μανουσογιαννάκη 13 και κατόπιν Πρασακάκη 12/14, 6ος όροφος).
1967 (Ιούλιος): Λήψη πτυχίου Ωδικής και πτυχίου Αρμονίας από το Μακεδονικό Ωδείο. Διδασκαλία θεωρίας, σολφέζ στο Μακεδονικό Ωδείο (-1978).
____________
Συνολικά η Τ.Κ. ξεκίνησε πιάνο με την Ιόλη Μπουκουβάλα και συνέχισε με την Αθηνά Μαρκοπούλου-Νικολαϊδου. Σπούδασε ανώτερα Θεωρητικά (Αντίστιξη και Φούγκα) με τον Κώστα Νικήτα, Τραγούδι με την Φέμπη Νικολαϊδου και Διεύθυνση Χορωδίας με τον Γιάννη Μάντακα. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα Διεύθυνσης με το Laszlo Heltay στο Βέλγιο, με τον George Eliot Gardiner και τον Sergiu Celibidache στη Γερμανία. Μελέτησε Ρεπερτόριο και Ερμηνεία με τον Helmuth Rilling στην Ακαδημία Μπαχ της Στουτγάρδης. Από το 1981 ως το 2000 δίδαξε Θεωρητικά στο ΚΩΘ και διηύθυνε τη Χορωδία του. Πραγματοποίησε πάνω από 180 συναυλίες στη Θεσσαλονικη και διάφορες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού (Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία, Κύπρος) Συνεργάστηκε πολλές φορές με την Ορχήστρα του ΑΠΘ και την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
Διατέλεσε για πολλά χρόνια συνεργάτις της ΕΡΤ (περίπου 750 ραδιοφωνικές εκπομπές για κλασική/χορωδιακή μουσική, καθώς και ηχογραφήσεις και μαγνητοσκοπήσεις).
Επίσης έχει μεταφράσει έξι βιβλία σχετικά με τη μουσική και έχει συνεργαστεί (με κείμενα και μεταφράσεις) με τα περιοδικά Το Τέταρτο και Χάρτης.
____________
1976: Λαμβάνει μέρος στις αρχαιολογικές ανασκαφές στο Δίον Πιερίας.
1977: Λήψη πτυχίου της Φιλοσοφικής Σχολής, Τμήματος Αρχαιολογίας και Τέχνης, του ΑΠΘ.
1980-1983: Διεύθυνση της παιδικής χορωδίας στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Δήμου Βέροιας. Από το 1981: Διδασκαλία θεωρητικών στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης (ως έκτακτη καθηγήτρια).
1981 (13/3): Μουσική επιμέλεια στην παράσταση του ΚΘΒΕ «Η Αγία Ιωάννα» του Τζ. Μπ. Σο.
1982: Λήψη πτυχίου πιάνου από το Μακεδονικό Ωδείο.
1983 (-1985): Μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας (Κλάδος Ιστορίας) της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ.
1983-1984: Διεύθυνση της χορωδίας του ΚΩΘ.
1984: Λήψη πτυχίου Αντίστιξης από το ΚΩΘ.
1986: Λήψη πτυχίου Φούγκας από το ΚΩΘ.
1986: Λήψη πτυχίου Διεύθυνσης Χορωδίας από το Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης.
1987-1988: Διδασκαλία (διεύθυνση Φωνητικών Συνόλων, Καλλιέργεια Ακοής, Σολφέζ) στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών, της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Από Αύγουστο του 1987 προσλαμβάνεται ως μόνιμο στέλεχος του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης.
1988 (Φεβρουάριος): Συμμετοχή ως ενεργού μέλους σε σεμινάριο διεύθυνσης χορωδίας στη Διεθνή Ακαδημία Μπαχ στη Στουτγάρδη με τον H. Rilling
1988 (Νοέμβριος): Συμμετοχή στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ωδείων (AEC) στη Βασιλεία της Ελβετίας.
1990 (Απρίλιος): Με τη χορωδία του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης στη Γερμανία για την παρουσίαση ελληνικών έργων και διευθύνει τον «Μεσσία» του G.F. Haendel σε τρεις πόλεις της Γερμανίας .
1990: Μουσική επιμέλεια:«Αμπού Χασάν» του Βέμπερ (Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης).
1992 (Νοέμβριος): Συμμετοχή στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ωδείων (AEC) στη Λιόν της Γαλλίας.
1994: Ιδρύει την Χορωδία του Τμήματος Μουσικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
1995: Μουσική επιμέλεια: «Διδώ και Αινείας» του Πουτσέλι («Τέχνη»).
1997: Μουσική επιμέλεια: «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» του Μπρίτεν (με την Όπερα Δωματίου Θεσσαλονίκης).
1999: Διεύθυνση χορωδίας στην παράσταση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «Ορφέας και Ευριδίκη» του Γκλουκ. Διεύθυνση χορωδίας στο «Ο Αμάλ και οι νυχτερινοί επισκέπτες» του του Τζαν Κάρλο Μενότι (Όπερα Δωματίου Θεσσαλονίκης και Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης).
2000 (Σεπτέμβριος): Παραίτηση από το Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Διευθύνει την Χορωδία του Πανεπιστημίου με έργα Μίκη Θεοδωράκη στην τελετή αναγόρευσης τού συνθέτη σε επίτιμο διδάκτορα (βλ. Χάρτης#34).
2001 (23 Ιανουαρίου), η Χορωδία του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ, υπό τη διεύθυνση της Τ.Κ., ερμήνευσε έργα του Ιάννη Ξενάκη κατά την τελετή αναγόρευσής του σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Μουσικών Σπουδών.
2006 (19 Ιουνίου): Θάνατος στη Θεσσαλονίκη μετά από μακρόχρονη ασθένεια. Η Χορωδία του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ, την οποία και ίδρυσε, πήρε το όνομά της».
___________
Η Χορωδία «Τρισεύγενη Καλοκύρη» του Τμήματος Μουσικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ ιδρύθηκε το 1994 από την Τ.Κ., η οποία και την διηύθυνε μέχρι το θάνατό της. Το ρεπερτόριό της εκτείνεται από την αρχαία ελληνική μουσική και τις αρχές της πολυφωνίας (9ος αι.) μέχρι τις μέρες μας και σ’ αυτό περιλαμβάνονται και έργα μεγάλων διαστάσεων (όπως τα Carmina Burana του Orff, το Πνευματικό Εμβατήριο του Μ. Θεοδωράκη, το Stabat Mater του Rossini, τα Βυζαντινά Πάθη του Μ. Αδάμη κ.ά.). Από την ίδρυσή της μέχρι σήμερα η Χορωδία έχει ερμηνεύσει πάνω από 150 έργα Ελλήνων και ξένων συνθετών μερικά από τα οποία σε πρώτη ελληνική εκτέλεση. Έχει συνεργαστεί πολλές φορές με την Ορχήστρα του ΑΠΘ και την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης.
Μετά τον θάνατο της Τρισεύγενης μαέστροι της Χορωδίας υπήρξαν ο Ιωάννης Αδαμίδης και η Μαρία Έμμα Μελιγκοπούλου. Από τον Οκτώβριο του 2013 την Χορωδία διευθύνει η Εριφύλη Δαμιανού.
2006 (22 Νοεμβρίου) Β.Α. Μότσαρτ, Requiem: «Αφιέρωμα εις μνήμην Τρισεύγενης Καλοκύρη» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο των ΜΑ΄Δημητρίων με την Ορχήστρα του ΑΠΘ και τέσσερις χορωδίες.
2007 (13 Φεβρουαρίου) «Τρισεύγενης ενθύμησις»: Εκδήλωση του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης στη μνήμη της. ― (11 Ιουνίου) « Cum decore, cum amore» / Αφιέρωμα στη μνήμη της»: στο Τελλόγλειο Ίδρυμα του ΑΠΘ.
2017 (24 Απριλίου) «10 χρόνια μνήμης» (Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ)
Είκοσι χρόνια από τον θάνατό της ο Χάρτης συγκέντρωσε κείμενα, μαρτυρίες, φωτογραφίες και άλλα ντοκουμέντα ετοιμάζοντας ένα μικρό αφιέρωμα για την Τρισεύγενη. Συμμετέχουν φίλοι, συνεργάτες και μαθητές της από το χώρο της μουσικής, της ραδιοφωνίας κ.ά. Εδώ παραθέτουμε μια χιουμοριστική της καρτ ποστάλ (1971) προς τον αδελφό της Δημήτρη και μια εξίσου χιουμοριστική επιστολή της (1978).
―Αλλά η πίκρα αυτή δεν τελειώνει...
