Τη φράση του ποιητή την έχω μάθει απέξω: «Τα ταξίδια είναι οι ίδιοι οι ταξιδιώτες. Αυτό που βλέπουμε δεν είναι αυτό που βλέπουμε»
Το Τόκιο αρχίζει να κινείται απότομα. Αναδιπλώνεται σαν τεράστιο παραφουσκωμένο ψάρι που θέλει να βγει από τα νερά της λίμνης του
Στους τέσσερις συγγραφείς αυτού του τεύχους έχει δοθεί η φράση: «την επόμενη θα σου δείξω το ροζ πιπέρι»
Θέλοντας και μη αισθάνομαι πάλι τον εσωτερικό παλμό. Συνιστά την επιβεβαίωση της ισχύος των πνευματικών φορτίων μας
Πώς ήταν δυνατόν να μην έχουμε ψυλιαστεί καν τη έλλειψη αυτού του στοιχείου για την αρμονία του σύγχρονου ελληνικού περιβάλλοντος;
Σήμερα υπάρχει ένα διεθνές βραβείο που δίνεται σε ποιητές που δραστηριοποιούνται μέσα, πέραν και έξω από το βιβλίο.
Στους τέσσερις συγγραφείς αυτού του τεύχους έχει δοθεί η φράση: «πρώτη φορά πληρώνω ζιγκολό»
Στους (δύο) συγγραφείς αυτού του τεύχους έχει δοθεί η κορωνίδα των φράσεων:: «Πρώτη σου φορά στη Σαγκάη;».
Μια περιδιάβαση με τον Υπερσιβηρικό, με αφορμή ένα ταξιδιωτικό βιβλίο.
Στις τέσσερις συγγραφείς αυτού του τεύχους έχει (αδίκως) δοθεί η φράση: «Είχαν δίκιο»
Από σκυρόδεμα, βαμμένη με κιννάβαρι, η ιερατική πύλη δεν θέλει προφανώς να εντυπωσιάσει ούτε να παραπέμψει σε μια χλιδή νοημάτων
Στην ερώτηση «Είναι η πραγματική παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη;» η απάντηση είναι αναμφίβολα ΝΑΙ
