Η έξοδος, η είσοδος, το πέρασμα στον κόσμο των νεκρών και η απομάκρυνση, αργά ή γρήγορα, απ' αυτόν συμβαίνουν ανεπαισθήτως
Μπορεί να θεωρεί ότι είμαι τακτικό μέλος του νοσοκομείου, ότι ξέρω όλους τους γιατρούς με τα μικρά τους ονόματα
O Σαμαράκης συνήθιζε να λέει πως ο ολοκληρωτισμός μοιάζει με την ραδιενέργεια. Διαχέεται παντού και μολύνει όλους.
Στους τρεις συγγραφείς αυτού του τεύχους έχει δοθεί η λέξη: «Άννα»
Μια συνάντηση με τον, εκατοντάχρονο σήμερα, δαφνοστεφή ποιητή από το Σαν Φρανσίσκο
Μάθημα αισθητικής δεοντολογίας. Η ποίηση, το απόλυτο πεδίο της συμβολικής συμπεριφοράς
Μια νέα στήλη τριπλής αποστάξεως. Τα έχει όλα: Εικόνες, ρήσεις, φιλοσοφία, λογοτεχνία... Άνευ όρων.
Ορεινό λεωφορείο της Βενεζουέλας σε αναζήτηση εθνικής ταυτότητας επί της λεωφόρου Συγγρού
Οι τέσσερις συγγραφείς αυτού του τεύχους, μας εύχονται ολόψυχα: «καλή τύχη»
Από την πρώτη στιγμή που τον συνάντησα, κατάλαβα ότι δεν μοιάζει με κανέναν άνθρωπο που ήξερα ως τότε, ούτε και με εμένα τον ίδιο
Διότι το βασικό πρόβλημα ήταν ότι η ποδιά, εκτός όλων των άλλων, ήταν ροζ. Εντάξει, να βάλω στολή αφού το λέει ο νόμος. Αλλά ροζ;
Πώς γεννήθηκε το σημαντικότερο ποιητικό έργο της καταλανικής λογοτεχνίας του εικοστού αιώνα
