Αμήχανος μπρος στο αδυσώπητο απροσδόκητο και συνείδησιν έχων της παντοίας προνομίας μου επιμένω να φωτογραφίζω την Θεσσαλονίκη...
Έξω από την βιτρίνα, λαός ανηφορίζει την αρτηρία της Κωνσταντινούπολης...
Εκατομμύρια Απόντων. Μπορείς να περιπλανηθείς ανάμεσά τους και να νιώσεις το κενό
Η ωραιότερη φωτογραφία που έβγαλα ποτέ: ένα στιγμιότυπο χαράς που μπορείς να πεις «αξίζει τον κόπο η ζωή για μία τέτοια στιγμή»
Μια σειρά επιλεγμένων ασπρόμαυρων φωτογραφιών
Υποστηρίζει πως η μόνη διαφορά σε σύγκριση με τον αδελφό του ήταν αυτό ακριβώς, ότι δηλαδή εκείνος αλληθώριζε
Ένα χωριό που φοράει Αρμάνι και επιθυμεί διακαώς να μεγαλώσει και να κάνει μίτινγκ. Αλλά όταν ανοίγει η πόρτα, το βράδυ...
Γράφει την ιστορία του μαζεύοντας ώρες πτήσης και πτώσης. Όταν μεγαλώσει, θα γίνει κουρέλι.
Η κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας το 1929, τον υποχρεώνει να επιστρέψει στην Ελλάδα και να ανοίξει φωτογραφείο στα Φιλιατρά
Μικρή αναφορά στον γιαννιώτη φωτογράφο και δάσκαλο της φωτογραφικής τέχνης
Στην αρχαιολογική φωτογραφία οι φωτογράφοι αρχαιοτήτων έχουν να συνδιαλλαγούν με την τέχνη αυτή καθ’ εαυτή. Η αρχή ενός διαλόγου.
Η προσωπική ζωή του μπορεί να σκανδάλιζε, το πάθος της χαρτοπαιξίας ήταν ανεκτό αφού ικανοποιούσε τους τοκογλύφους δανειστές του
