Τα εσώψυχα του Ντίνου Χριστιανόπουλου

Σωτηρία Σταυρακοπούλου

Μια εκ βαθέων δεκαετής συνομιλία 2004 - 2012

{Επιμέλεια: Νάντια Φαμέλου}

Απόσπασμα από τον Πρόλογο του βιβλίου

Γνωριστήκαμε το 1982, όταν ένας κοινός γνωστός μας, ο γλύπτης Κυριάκος Καμπαδάκης, με πήγε στο γραφείο του Χριστιανόπουλου, στη «Διαγώνιο», να του χαρίσω την πρώτη συλλογή μου με πεζογραφήματα – φιλοδοξούσα κι εγώ να μπω στο λογοτεχνικό μας σινάφι, να του αρέσουν και να μου ζητήσει συνεργασία για τη Διαγώνιο. Τον θεωρούσα, κατά κάποιον τρόπο, πατριάρχη των μεταπολεμικών γραμμάτων και επιζητούσα, ας πούμε, την ευλογία του. «Μη λες “πατριάρχης”», με διόρθωσε. «Λιγάκι φοβούμαι ότι πέφτεις έξω. Πες “πατριαρχίδας”». Και γελάσαμε οι παρευρισκόμενοι στο γραφείο του.
Τον Μάρτιο του 2003, ο Ντίνος παρουσίασε επαινετικά στον «Ιανό» το βιβλίο μου Οι δεξιώσεις, μαζί με τον πανεπιστημιακό καθηγητή Γιώργο Κεχαγιόγλου, προκαλώντας τον φθόνο των συναδέλφων μου. Στο τέλος του ίδιου χρόνου, λίγο πριν κάνει την επέμβαση καρδιάς, οργάνωσε μια παρουσίαση του λογοτεχνικού μου έργου στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών, το οποίο υπάγεται στο Πανεπιστήμιο. Είχαν έρθει οι σοβαροί κύριοι της γειτονιάς μας, δημόσιοι υπάλληλοι και μαγαζάτορες, με τις συμβίες τους –Τετάρτη απόγευμα, κλειστά τα εμπορικά καταστήματα– να ακούσουν τον περίφημο ποιητή Χριστιανόπουλο να μιλάει για τη γειτόνισσά τους, καθηγήτρια πανεπιστημίου και πεζογράφο, καθώς και ορισμένοι συνάδελφοί μου και κάποιοι λογοτέχνες της πόλης μας. Κι αυτός, επί δύο ώρες, δεν σταματούσε να ευτελίζει εμένα και το έργο μου, αναιρώντας όλα όσα είχε πει στον «Ιανό» πριν από λίγους μήνες· ερχόταν, έτσι, στα ίσα του. Θα έπρεπε να το περιμένω· όχι μόνο δεν του άρεσαν οι καλοσύνες και οι αγάπες, αλλά συνήθιζε και να προκαλεί στις δημόσιες εμφανίσεις του, ερεθίζοντας αρνητικά το κοινό. «Εγώ είμαι αντικομφορμιστής», απαντούσε στους διάφορους επικριτές του. «Δεν μιλώ με τα στερεότυπα του καθωσπρέπει κυρίου. Και αυτό κάνει κάποια αίσθηση. Μεγάλη. Σαν μια ηλεκτρική εκκένωση».
Παρ’ όλ’ αυτά, δεν του κράτησα κακία· γοητευμένη από τα πρωτότυπα γραπτά και τα φιλολογικά του κείμενα, ήθελα να γράψω για το έργο του. Προς το τέλος του 2004, του έκανα την ίδια πρόταση. «Καλά», είπε, «αφού επιμένεις. Αλλά όχι μελέτες και βιογραφίες. Νισάφι. Άρχισα να τα σιχαίνομαι τα φιλολογικά». «Ε, τότε τι;» τον ρώτησα. «Εμείς αγαπιόμαστε. Θα το ρίξουμε στο μουχαμπέτι. Ξέρεις τι είναι το μουχαμπέτι, Σωτηρούλα; Κουβεντούλες, ελεύθερες όμως, χωρίς πρόγραμμα και σκοπιμότητες. Ναι, γιατί στην κοινωνική ζωή μας είμαστε λίγο κουμπωμένοι· δεν τα λέμε όπως τα σκεφτόμαστε. [...] Λοιπόν, από αγάπη, θα αρχίσουμε μια κουβεντούλα, όπου όλα θα σου τα λέω ξεβράκωτος. Μη γελάς. Όπως μου έρχονται στο μυαλό. Για τη ζωή μου, για το έργο μου, για τις γάτες μου, για λογοτέχνες, για φίλους, για ρεμπέτες, για γεγονότα [...] Αχ, πολλά είπαμε απόψε. Γκουντ μπάι τώρα, πάω στο σπίτι να ταΐσω τα γατιά μου».

Βιογραφικό

Η Σωτηρία Σταυρακοπούλου γεννήθηκε στον Βόλο (1957). Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. (1980) και εργάζεται ως αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Φιλολογίας της παραπάνω Σχολής. Έχει δημοσιεύσει ποικίλα άρθρα, μελετήματα και βιβλιοκρισίες που αφορούν την πρώιμη δημώδη και τη νεοελληνική λογοτεχνία. Έχει εκδώσει τις ακόλουθες μελέτες: Περικλής Σφυρίδης – Παραφυάδες ΙΙ: Κείμενα λογοτεχνίας και βιβλιοκρισίες 1999-2008 (Καστανιώτης, 2008) και Περικλής Σφυρίδης – Ο πεζογράφος και η κριτική για το έργο του (Εστία, 2011), Επ’ αφορμή – Μελετήματα για τη λογοτεχνία της Θεσσαλονίκης (IANOS, 2011), Η γερμανική κατοχή σε πεζογράφους της Θεσσαλονίκης (Μαλλιάρης Παιδεία, 2015), Τέσσερις συνεντεύξεις του Περικλή Σφυρίδη (Μαλλιάρης Παιδεία, 2016), Εργογραφία – Βιβλιογραφία Κωνσταντίνου Κ. Παπουλίδη: 1960-2016 (Εκδόσεις Κυριακίδη ΙΚΕ, 2016), Τα μη του έρωτα: Virtù per sensi – Ερμηνευτικές θεωρήσεις της υστερομεσαιωνικής και αναγεννησιακής λογοτεχνίας: 12ος-17ος αι. (Εκδόσεις Κυριακίδη ΙΚΕ, 2017), Τέχνη αψιμυθίωτη (Μαλλιάρης Παιδεία, 2017). Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1980 με τη συλλογή διηγημάτων Τα ζούμπερα (Ερμής) και ακολούθησαν τα εξής βιβλία λογοτεχνίας: Η χορδοφάσα και ο κύκλος (διήγηση: Ερμής,1982)· Η λαπαροτομή (διηγήματα: Λιβάνης, 1983)· Άλμα (μυθιστόρημα: Ερμής, 1989)· Οι δεξιώσεις (μυθιστόρημα: Εστία, 2001)· Η μεθυσμένη γυναίκα (μυθιστόρημα: Εστία, 2005)· Σπάνιες αλήθειες (μυθιστόρημα: Εστία, 2008), Αχ, Ελλάδα, σ’ αγαπώ (μυθιστόρημα: Εστία, 2012).

Αντιθέσεις

Κριτική επιτροπή: Γιάννης Ξανθούλης, Διονύσης Μαρίνος, Κωνσταντίνος Μπούρας

55 βραβευμένα διηγήματα. Διαγωνισμός διηγήματος του Ιανού

{Επιμέλεια κειμένων: Νάνσυ Κατσαγούνου}

Για δεύτερη συνεχή χρονιά, μέσα από τον Διαγωνισμό Διηγήματος της Αλυσίδας Πολιτισμού IANOS, δόθηκε η ευκαιρία σε σύγχρονους λογοτέχνες να ξεδιπλώσουν το συγγραφικό τους ταλέντο. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής, ο Γιάννης Ξανθούλης, ο Διονύσης Μαρίνος και ο Κωνσταντίνος Μπούρας βράβευσαν τα 55 καλύτερα διηγήματα. Σε αυτά πλήθος εικόνων και χαρακτήρων σκιαγραφούν την πραγματικότητα και συνθέτουν ένα μωσαϊκό εμπειριών και οραμάτων. Άραγε πώς είναι δυνατόν να συνυπάρχουν οι αντιθέσεις; Κι όμως, αρκούν ψυχή και μάτια ανοιχτά για να δοθεί η απάντηση.

Λίγα λόγια από τον Πρόλογo

Τα θέματα κινούνται γύρω από τον άξονα «Αντιθέσεις» και είναι κυρίως τριών τύπων: 1. ερωτικά (ατομικού οράματος), πολλές φορές σε βαθμό ποιητικού-εξομολογητικού παραληρήματος, 2. κοινωνικά (σχέσεις-συμβάσεις-θεσμοί), με αντικείμενο το θεσμό της οικογένειας, το προσφυγικό, τη ρύπανση του περιβάλλοντος, την κλιματική αλλαγή, τον αποκλεισμό μέσα στις σύγχρονες ασφυκτικές πόλεις, τις καθημερινές κρίσεις και κρισούλες, τον αρχέγονο φόβο του θανάτου και την εγγενή ανημπόρια των γηρατειών, 3. προφητικά (οραματισμοί για ευτοπίες του μέλλοντος) που προβάλλουν συνήθως ένα τελείως δυσοίωνο κι αποτρόπαιο μέλλον προκειμένου να κινητοποιήσουν κοινωνικά αντανακλαστικά κι αμυντικούς μηχανισμούς της Συλλογικής Συνείδησης και του Ασυνειδήτου. Ένας ενδιαφέρων διαγωνισμός, ακτινογραφία του φαντασιακού «σώματος» μιας κοινωνίας σε κρίση, από τα πλέον ενεργά και εναργή πνευματικά της κύτταρα.

Η αυτοκρατορία

Θεόφιλος Μητρούδης

Η άνοδος και η πτώση από την πίσω πλευρά του φεγγαριού

{Επιμέλεια κειμένων: Δημήτρης Δραγώγιας}
{Επιμέλεια: Νατάσα Κάντζα}

Πρόκειται για μια αυτοβιογραφική αφήγηση, που καλύπτει τα χρόνια που ασχολήθηκε ενεργά με τον Α.Σ. Άρης και κυρίως με το τμήμα Καλαθοσφαίρισης, τη δεκαετία 1984-1994. Μια δεκαετία κατά τη διάρκεια της οποίας συντελέστηκε τόσο η δημιουργία όσο και η αρχή της πτώσης της λεγόμενης «Αυτοκρατορίας» του μπασκετικού Άρη της Θεσσαλονίκης. Τόσο τα γεγονότα που έζησε, οι διάλογοι όσο και η προφορικότητα της γραφής του Θεόφιλου Μητρούδη, κάνουν την αφήγηση αρκετά ενδιαφέρουσα, και όχι μόνο για τους οπαδούς της κιτρινόμαυρης ομάδας.

Βιογραφικό


Ο Θεόφιλος Μητρούδης γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1953 στη Θεσσαλονίκη, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στην Αθήνα, στην ΑΣΟΕΕ, από το 1970 έως το 1974. Επαγγελματικά δραστηριοποιήθηκε καταρχήν στη Β. Ελλάδα, και κυρίως με τις αντιπροσωπείες αυτοκινήτων της BMW, της Renault και της Skoda, αλλά και με την αγορά και εξυγίανση της βιομηχανίας ταπήτων «Πέρσικα». Το 2000 μετακόμισε στην Αθήνα και δημιούργησε μια εταιρία leasing και χρονομισθώσεων αυτοκινήτων. Η τελευταία του δραστηριότητα ήταν η μελέτη και κατασκευή σπιτιών για τους Ρομά σε ένα πρόγραμμα με δάνειο εγκεκριμένο από το ελληνικό κράτος. Επίσης, κατασκεύασε ένα συγκρότημα 46 κατοικιών στη Σκοτίνα Πιερίας.
Η μεγάλη του αγάπη είναι οι τρεις κόρες του, από έναν γάμο, τον μοναδικό που έκανε στη ζωή του. Ασχολήθηκε ενεργά με τον Α.Σ. Άρης, κυρίως με το τμήμα Καλαθοσφαίρισης, το διάστημα 1984-1994, με αποκορύφωμα το διάστημα 1992-1994, οπότε ανέλαβε και την προεδρία.

Τα κρασιά της Ελλάδας / Discover Greek wine

Μαρία Νέτσικα / Maria Netsika

Η συγγραφέας, προσκαλώντας μας σ’ ένα συναρπαστικό ταξίδι στους αμπελότοπους της χώρας μας, από τη Θράκη ως την Κρήτη και από τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου ως αυτά του Ιονίου, μάς οδηγεί να ανακαλύψουμε ό,τι συμβαίνει σήμερα στον κόσμο του κρασιού. Γνωρίζουμε πανέμορφα, φιλόξενα οινοποιεία, μυούμαστε στα μυστικά σπάνιων αλλά και διάσημων ποικιλιών σταφυλιού, και με θέα τις μαγευτικές εικόνες της ελληνικής υπαίθρου δοκιμάζουμε μοναδικά κρασιά, συνοδεύοντάς τα με τους νοστιμότερους μεζέδες του κάθε τόπου. Ένας πολύτιμος οδηγός για όσους αγαπούν αλλά και για όσους θέλουν να ξεκινήσουν τώρα τις αμπελοοινικές τους εξερευνήσεις. Πρόκειται για ένα εύχρηστο βιβλίο τσέπης που καταγράφει τον Ελληνικό αμπελώνα και τα κρασιά του, ακολουθώντας την πρακτική των σύγχρονων οδηγών οινοτουρισμού.

Βιογραφικό

Η Μαρία Νέτσικα είναι χημικός-οινολόγος, δημοσιογράφος οίνου και συγγραφέας, και δραστηριοποιείται σε ποικίλους τομείς του οινικού κλάδου. Με βαθιά γνώση και πρωτοποριακή προσέγγιση του αντικειμένου «κρασί και γαστρονομία», δημιούργησε την εταιρεία οινικής επικοινωνίας, προβολής και προώθησης Wine Plus, ανάμεσα στις δραστηριότητες της οποίας είναι η διοργάνωση του Χάρτη των Γεύσεων, της σημαντικότερης οινικής εκδήλωσης στη Βόρεια Ελλάδα, η λειτουργία του Wine Club THESSALONIKI’96, μιας από τις μακροβιότερες λέσχες κρασιού στην Ελλάδα, η πραγματοποίηση σεμιναρίων και εξειδικευμένων γευστικών δοκιμών, η παρουσίαση οινοπαραγωγών και αμπελουργικών περιοχών, η διοργάνωση γαστρονομικών δείπνων και οινογαστρονομικών περιηγήσεων κ.ά. Είναι επίσης μέλος της Ένωσης Ελλήνων Δημοσιογράφων Οίνου, συνεργάτης σε ποικίλα περιοδικά και websites, μεταξύ των οποίων και το εκπαιδευτικό τμήμα του www.wineplus.gr, ενώ συμμετέχει σε διεθνείς διαγωνισμούς οίνου ως γευσιγνώστρια-κριτής. Έχει συγγράψει τα βιβλία: Ημερολόγιο 2004: Η απόλαυση του κρασιού (2003), Τα μυστικά του κρασιού (2005), Τα κρασιά της Ελλάδας (2006) και Το ημερολόγιο της γεύσης: 2012 (2011), που κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις IANOS.

Ημερολόγιο 2020. Περί Πάθους

Επιμέλεια έκδοσης: Νατάσα Κάντζα

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις IANOS το Ημερολόγιο για το 2020 με τίτλο Περί Πάθους. Το Ημερολόγιο του 2020 εξυμνεί το πάθος, είτε αυτό είναι ερωτικό, δημιουργικό ή πάθος για μια ασχολία ή, γιατί όχι, την πολιτική και τη θρησκεία. Δεν υπάρχει λογοτέχνης, ποιητής, στιχουργός ή στοχαστής που να μην έχει γράψει για το πάθος. Μέσα από τα δικά τους δημιουργήματα προκύπτουν όλες οι εκφάνσεις του. Από τον Κ. Π. Καβάφη, τον Γιώργο Σεφέρη και τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, έως και την Κική Δημουλά, την Λίνα Νικολακοπούλου και τον Ισίδωρο Ζουργό, αλλά και πληθώρα ξένων συγγραφέων, το πάθος εξυμνείται με... πάθος!

Το έργο «Η Θεσσαλονίκη των κοριτσιών» (ακρυλικό, 80cm x 60cm), που κοσμεί το εξώφυλλο του ημερολογίου, είναι του Γιώργου Σταθόπουλου.

Απόσπασμα από τον Πρόλογο


Το πάθος είναι το συστατικό που είναι καλό να βάζουμε σε όλες τις δράσεις μας. Αυτό το συστατικό ανεβάζει όλα τα επίπεδα στον οργανισμό μας. Μας κάνει πιο ενθουσιασμένους, χαρούμενους, ευτυχισμένους, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και ζωντάνια. [...]
Το πάθος σού θυμίζει πως είσαι άνθρωπος κι έχεις ανάγκες: ανάγκη να ικανοποιηθείς σωματικά, ή ψυχολογικά, ανάγκη να εξελιχθείς σε κάτι που είσαι καλός, ανάγκη να ζήσεις στιγμές έντονες και μοναδικές...

Ανάγκη να ζήσεις!
Τι περιμένεις, λοιπόν; Άρπαξε το πάθος σου απ’ τα μαλλιά και ζήσ’ το!