35 + 3 Μορφές του Λόγου

Έφη Ξένου

Επιμέλεια: Νατάσα Κάντζα

Λεύκωμα της σκιτσογράφου Έφης Ξένου.
Πρόκειται για πορτρέτα λογοτεχνών, ποιητών και σημαντικών προσωπικοτήτων, όπως οι: Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Χατζιδάκις, Κική Δημουλά, Τίτος Πατρίκιος, Ζυράννα Ζατέλη και άλλοι, τα οποία φιλοτεχνήθηκαν με ρεαλιστικό τρόπο από το πενάκι της σκιτσογράφου και τα οποία παρουσιάζονται και στην έκθεσή της.

Είκοσι δύο χρόνια τώρα η κάθε μου μέρα είναι γεμάτη πρόσωπα και το κάθε πρόσωπο είναι για εμένα μία πρόκληση. Ένας άνθρωπος που πρέπει να τον μελετήσω, να τον «διαβάσω», να τον κοιτάξω στα μάτια και να δω πίσω απ’ αυτά, να καταλάβω τον χαρακτήρα του και –το ακόμα πιο δύσκολο– να μπορέσω αυτό που φαντάζομαι και υποθέτω γι’ αυτόν να το βγάλω στο χαρτί. Ε. ΞΕΝΟΥ

Τα τραγούδια μας

Αλμπέρτος Ναρ

Ανθολογία Σεφαραδίτικων τραγουδιών της Θεσσαλονίκης

Επιμέλεια: Λέων Ναρ & Νάντια Φαμέλου
Πρόλογος: Σταύρος Ξαρχάκος
Πρόλογος Α’ έκδοσης: Γιώργος Ιωάννου

Τραγούδια βγαλμένα μέσα από την καθημερινή ζωή των Σεφαραδιτών Εβραίων της Θεσσαλονίκης, που μας ταξιδεύουν στον χρόνο και μας μεταφέρουν μέχρι τη «μακρινή αλλά όχι λησμονημένη Ισπανία». Το βιβλίο επιμελείται ο ακαδημαϊκός Λέων Ναρ συμβάλλοντας για άλλη μια φορά, από το δικό του μετερίζι, στο έργο της διάσωσης της ιστορικής μνήμης και της διατήρησης της λαϊκής παράδοσης του πολύπαθου αυτού λαού.

Αυτός ο λαός τραγουδούσε! Και το τραγούδι του ήταν οι ρίζες, η ανάμνηση της μακρινής αλλά όχι λησμονημένης Ισπανίας, ο πόνος της προσφυγιάς, η νοσταλγία για κάποιες χαμένες πατρίδες στην Καστίλη, στη Μαγιόρκα, στην Αραγόνα! Ήταν ακόμα το σκίρτημα της ψυχής, η επίκληση στη θεία παντοδυναμία, ο ύμνος στον αιώνιο κι ακατάλυτο έρωτα, ο σύντροφος της αναγαλλίασης και της καταφοράς, στον γάμο, στον ερχομό του παιδιού, στη δουλειά, στο γλέντι, στον θάνατο. Τούτα τα τραγούδια τα ’λεγαν ως προχτές στη Σαλονίκη οι κοπέλες, καθώς συγύριζαν την κάμαρά τους, οι εργάτες στα καπνομάγαζα, οι βαρκάρηδες στο λιμάνι. Και με το πέσιμο της νύχτας, η μελωδία ξεχυνόταν από τα μισόκλειστα παράθυρα, απλωνόταν στα κακοτράχαλα καλντερίμια, αγκάλιαζε τη γειτονιά ολάκερη. Μανάδες που νανούριζαν τα μικρά τους, παλικάρια που παίνευαν της αγαπημένης τους τα κάλλη, λεβέντες που έπνιγαν τον καημό τους στο κρασί, κάποια κορίτσια που σιγοψιθύριζαν τους μύχιους πόθους της καρδιάς τους, κάποια γερόντια στο πλατύσκαλο που αναμετρούσαν το βάρος της μέρας που ξεψυχούσε. Τα τραγούδια αυτά ήταν οι romances, οι λαϊκές μπαλάντες που συγκαταλέγονται ανάμεσα στα αρχαιότερα μνημεία της ισπανικής μουσικής και διατηρήθηκαν, με την προφορική μετάδοση, από γενιά σε γενιά […]

Αλμπέρτος Ναρ (Απόσπασμα από το Προοίμιο του βιβλίου)

Οι ήρωες της αυλής

Κωνσταντίνος Ι. Αρώνης

Ένα επικό αφήγημα

Επιμέλεια: Σοφία Τριανταφύλλου

Το σπίτι όπου γεννήθηκα κι εκεί όπου µένω βρίσκεται στην Εγνατία, στην πλατεία των Μακεδονομάχων, από την πάνω πλευρά της πλατείας. Εκεί έχει ένα μεγάλο πάρκο που είναι καινούργιο εκτός από το σιντριβάνι που υπάρχει στο κάτω µέρος του πάρκου και που είναι διατηρημένο από παλιά. Παλιότερα, η µισή έκταση του πάρκου ήταν αλάνα και είχε πάντα παρκαρισμένα κάτι μεγάλα λεωφορεία και ήταν πολύ άσχηµα. Τώρα µε τη νέα του μορφή αυτά έφυγαν και είναι όλα µια χαρά. […] Στην κάτω γωνία από την ανατολική πλευρά της πλατείας, βρίσκεται το σχολείο µου, είναι το 37ο ∆ηµοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης. ∆ίπλα ακριβώς στο σχολείο βρίσκεται «Η γωνιά του βιβλίου», της κυρά Χρυσούλας της Κάτου. Από εκεί παίρνουµε ό,τι µας χρειάζεται για τις ανάγκες του σχολείου, όπως τετράδια, µολύβια, χειροτεχνίες και τέτοια. Εγώ ανακαλύπτω συνέχεια ότι κάποιο µικρό πράγµα θα µου λείπει –µια σβηστήρα ας πούµε ή µια ξύστρα– και πηγαίνω, γιατί κάθε φορά που µπαίνω µέσα για να αγοράσω κάτι, ενθουσιάζοµαι. Μου φαίνεται πως το βιβλιοπωλείο είναι µεγαλύτερο από το σχολείο µας. Είναι πολύ όµορφο να κοιτάς τριγύρω, τα βιβλία στα ράφια, τα παιχνίδια στις κρεµάστρες, µυρίζει όµορφα και η κυρά Χρυσούλα µ’ αγαπάει. Έχει κι έναν γιο, µεγάλο και ψηλό που τον λένε Γιώργο. Αυτός θέλει να γίνει συγγραφέας κι έρχεται συνέχεια στην τάξη και µας λέει εξυπνάδες και αστεία. Με κάποια από αυτά γελάµε πολύ... [Κείμενο οπισθοφύλλου)

ΜΑΖΙ | ENSEMBLE

Στέλιος Παρλιάρος - Jean-Marie Hoffmann

(ΔΙΓΛΩΣΣΟ)

Κείμενα-Υπεύθυνη έκδοσης: Μυρτώ Αντωνοπούλου
Επιμέλεια κειμένων: Φανή Παπαγεωργίου
Μετάφραση στα γαλλικά: Isabelle Godard
Art direction: Παντελής Βιταλιώτης
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Μάλλιαρης

Ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες, οι δρόμοι του γνωστού ζαχαροπλάστη και του σεφ της γαλλικής Πρεσβείας στην Ελλάδα συναντήθηκαν και από την πρώτη κιόλας γνωριμία τους ο Στέλιος Παρλιάρος και ο Jean-Marie Hoffmann κατάλαβαν πόσο πολλά είναι αυτά που τους ενώνουν. Δυο άνθρωποι με το ίδιο πάθος γι’ αυτό που κάνουν, τον ίδιο ενθουσιασμό για τη ζωή, την ίδια ανάγκη να γεννούν νέες ιδέες. Κάπως έτσι προέκυψε η ιδέα να δημιουργήσουν από κοινού ένα βιβλίο! Το βιβλίο απευθύνεται σε Έλληνες που αγαπούν τη γαλλική κουζίνα, σε Γάλλους που θέλουν να ανακαλύψουν την ελληνική μαγειρική, αλλά και σε όποιον αγαπά την κουλτούρα της γαστρονομίας. Ο Στέλιος και ο Jean-Marie έφτιαξαν από 30 εντυπωσιακές συνταγές ο καθένας, οι οποίες συνδυάζουν τεχνικές και προϊόντα από τις δύο χώρες. Βγήκαν μαζί για ψώνια, επέλεξαν υλικά, μαγείρεψαν, έστησαν τα πιάτα. Και συνειδητοποίησαν πόσο ενδιαφέρον είναι το αποτέλεσμα όταν ποντάρεις στο ΜΑΖΙ! Στις σελίδες του ξεχωριστού αυτού βιβλίου, ο Στέλιος Παρλιάρος και ο Jean-Marie Hoffmann ανταλλάσσουν απόψεις σχετικά με τη γαστρονομία στην Ελλάδα και στη Γαλλία, εντοπίζουν τις διαφορές ανάμεσα στις δύο κουλτούρες, μοιράζονται τα αγαπημένα τους υλικά, αποκαλύπτουν τον τρόπο που διαμόρφωσαν τη δική τους ταυτότητα στη ζαχαροπλαστική και μαγειρική αντίστοιχα. Πλούσιο φωτογραφικό υλικό από καθημερινές στιγμές των δύο πρωταγωνιστών πλαισιώνει αυτή την ξεχωριστή έκδοση.

Το βιβλίο περιλαμβάνει 60 συνταγές μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής, εμπνευσμένες από την ελληνική και τη γαλλική κουζίνα.

Τα έσοδα θα διατεθούν για φιλανθρωπικό σκοπό.

Τ(ώρα)

Χαριτίνη Βαζαίου

Το Τ(ώρα) αποτελεί την τρίτη ποιητική συλλογή της Χαριτίνης Βαζαίου. Αποστασιοποιημένη πλέον από ανθρώπους και καταστάσεις μύθου, αναγνωρίζει την Ώρα που ωθεί σε μία απόφαση που αιωρείται, παράγει το Ωραίο, διαγράφει τον πόνο και μετουσιώνεται στο Τώρα. Η αναζήτηση της Ώρας -μοναδική για τον καθένα- αποτυπώνεται σε σαράντα δύο ποιήματα, μαθητεία ωριμότητας, όπως τα αποκαλεί και η ίδια η συγγραφέας. Μέσα από αντιθέσεις και οξύμωρες έννοιες φλερτάρει με την ειρωνεία, συνομιλεί με την ψυχή της, εικονοπλάθει με την πένα και ταξιδεύει για τον επόμενο σταθμό του Ωραίου.
Η αναζήτηση πνευματικής ταυτότητας της Χαριτίνης Βαζαίου μέσα από σπουδές στην Αγγλική Φιλολογία και μεταπτυχιακό στη διδαχή της αγγλικής γλώσσας, καθόρισε την επαγγελματική μου πορεία και διεύρυνε τον ορίζοντα της εσωτερικής αναζήτησης που μετουσιώθηκε στην Άρση Σιωπής το 2016 (βʹ έκδοση το 2020), στο Σφραγίδας Μελάνι το 2018 και στο Τ(ώρα) το 2021, ταξίδια που υπηρετούν την πεμπτουσία του «Ωραίου» και της «Ιθάκης».

«Πώς να ανατραπεί με κοινοβουλευτισμό η αναιδέστερη από τις ολιγαρχίες;»

Χρήστος Γιανναράς


Μόνο με ριζική αλλαγή, άτεγκτα συνεπή, του ραδιοτηλεοπτικού πεδίου.
Με απολύτρωση του σχολείου από τον χρηστικό ωφελιμιστικό βραχνά.
Με αποτίναξη της υποδούλωσης χωριών και πόλεων στους μανδαρίνους της «περιφέρειας» και επιστροφή στην αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα. Με συνεχή, άτεγκτο έλεγχο της ποιότητας και των ικανοτήτων κάθε δημόσιου λειτουργού, απόλυτη προτεραιότητα της αξιοκρατίας.
Την επανάκριση όλων των πρόωρων και όλων των χαριστικών συντάξεων, την αμείλικτη πάταξη του παρασιτισμού στον Δημόσιο Τομέα.
Είναι ακόμα εφικτή η δημοκρατία.

Τα περισσότερα κείμενα που περιλαμβάνονται σε αυτόν τον τόμο είναι αναδημοσίευση από την εφημερίδα Η Καθημερινή (τα κυριακάτικά φύλλα του 2019).