ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ
Πρόκειται για ένα έργο εσωτερικής αναζήτησης, το οποίο γεννήθηκε μέσα από μια μακρά πορεία εικοσιπέντε ολόκληρων χρόνων.
Το βιβλίο αποτελεί ένα υπαρξιακό αφήγημα. Μας μεταφέρει στο σκοτάδι ενός δωματίου, όπου ένας άντρας βιώνει μια αναπάντεχη εμπειρία αποπροσωποίησης και έρχεται αντιμέτωπος με μια συγκλονιστική αλήθεια: είμαστε όλοι κομμάτια μιας Ψυχής, η οποία θρυμματίστηκε για να ξεφύγει από τον τρόμο της Κοσμικής Μοναξιάς.
Από την πρωτόγονη εξέλιξη μέχρι την ψηφιακή αλλοίωση του σύγχρονου Homo Digitalis, η ανθρωπότητα αναζητά απεγνωσμένα τη χαμένη της ενότητα. Ψάχνει αυτή την ένωση μέσα από ψηφιακά κάτοπτρα. Όμως, η καθημερινή «Μηχανή» υποβιβάζει το πνεύμα και ο θάνατος παραμονεύει σαν ένα οριστικό format, απειλώντας μας με τη λήθη.
Τα τελευταία κομμάτια του έργου γράφτηκαν μέσα στους απαιτητικούς ρυθμούς του σύγχρονου εργασιακού περιβάλλοντος μετατρέποντας την ολοκλήρωση αυτού του συγγραφικού ταξιδιού σε μια υπαρξιακή πράξη προσωπικής έκφρασης και ισορροπίας.
Το «Στον Άδη της ψυχής» είναι ένα έργο που δεν οδηγεί στον μηδενισμό. Οδηγεί στη λύτρωση μέσα από την αποδοχή της θνητότητάς μας. Μας θυμίζει ότι, αν και μόνοι, είμαστε όλοι συνταξιδιώτες στην ίδια κοινή πορεία. Μας προτρέπει να γίνουμε η αγάπη που λείπει από το κενό και το φως που λείπει από το σκοτάδι.
MΠΛE
ΧΡΗΣΤΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ
Με γραφή άμεση και ανθρωποκεντρική, ο συγγραφέας φωτίζει μικρές και μεγάλες στιγμές της ζωής, αναζητώντας πίσω από τα γεγονότα την ευαισθησία, τη μνήμη, τη συντροφικότητα και την ανάγκη του ανθρώπου να νοηματοδοτήσει τον κόσμο γύρω του. Στο συγκεκριμένο βιβλίο, ο αναγνώστης ακολουθεί τον Νίκο και τον Λευτέρη σε μια συνάντηση στα Εξάρχεια, η οποία λειτουργεί ως αφετηρία για μια αλληλουχία αναμνήσεων, αφηγήσεων και βιωμάτων. Οι προσωπικές ιστορίες διασταυρώνονται με κοινωνικές και πολιτικές αναφορές, ταξίδια, φιλίες, έρωτες, μουσικές, παιδικές μνήμες και στιγμές συλλογικής εμπειρίας, δημιουργώντας ένα πολύχρωμο μωσαϊκό ανθρώπινων σχέσεων και αναζητήσεων.
Η ΦΥΛΑΚΗ ΜΑΣ
ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΝΝΕΛΟΥ
Πρόκειται για μια ιστορία για τα «δεσμά» στα οποία ενίοτε εγκλωβιζόμαστε, καθώς τα έχουμε ντύσει με το πέπλο της αγάπης, και από τα οποία απελευθερωνόμαστε μόνο αφήνοντας πίσω τον παλιό μας εαυτό.
Απόσπασμα από το οπισθόφυλλο: «Αν έπρεπε να τρέξω, να γλιτώσω από εσένα, πάλι στους ίδιους δρόμους θα βάδιζα να βρω τη λύτρωσή μου. Στο τέλος, ποιος ορίζει μια φυλακή σαν απροσπέλαστη, επειδή είναι φτιαγμένη από σίδερα και όχι δύο χέρια να σε κλείνουν ασφυκτικά μέσα τους;»
Από τις εκδόσεις «Θερμαϊκός»
