Αθήνα ξένη στον εαυτό της

Γιάννης Τσιώμης

Η γέννηση μιας νεοκλασικής πρωτεύουσας

«Από το 1833, η Αθήνα γίνεται ένα πεδίο εμπειριών που θα ενσαρκώσει εντέλει την ουσία της σύγχρονης πρωτεύουσας και όπου, μέσω της πολεοδομίας, θα αναδειχθεί ένα κίνημα που θα γίνει οικουμενικό: ο νεοκλασικισμός»

Ιστορία του καπιταλισμού

Jürgen Kocka

Μετάφραση: Μαρία Τοπάλη
Επιστημονική επιμέλεια: Ανδρέας Κακριδής

Σε τούτο το πυκνό, συνοπτικό αλλά και ιδιαίτερα προσιτό βιβλίο, ο συγγραφέας Jürgen Kocka, ένας από τους σημαντικότερους σήμερα ειδήμονες στο πεδίο της κοινωνικής ιστορίας, αναλύει τον καπιταλισμό στην ιστορική του εξέλιξη, από τις μεσαιωνικές απαρχές του έως την κρίση του 2008 – πάντοτε σε συνάρτηση με το κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό πλαίσιο της εκάστοτε εποχής. Βασισμένο σε εκτεταμένη ιστορική και θεωρητική έρευνα, περιγράφει με μοναδικό τρόπο την πορεία από τον εμπορικό καπιταλισμό των Αράβων, της Κίνας και της προνεωτερικής Ευρώπης στην εκβιομηχάνιση του 19ου και του 20ού αιώνα, και στον παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό των ημερών μας, αναδεικνύοντας πόσο καταλυτικό ρόλο έπαιξε το σύνθετο αυτό φαινόμενο στη διαμόρφωση του σημερινού κόσμου.

Όταν η λογική κυνηγάει τη μνήμη

Συλλογικό


Η πολυδιάστατη απειλή της νόσου Αλτσχάιμερ στον 21ο αιώνα

Επιστημονική επιμέλεια: Γιάννης Σωτηρόπουλος, Χριστίνα Δάλλα

Ο συλλογικός αυτός τόμος επιχειρεί λοιπόν να διεισδύσει με επιστημονικά υπεύθυνο λόγο στις ποικίλες πλευρές του σύνθετου και πολυπαραγοντικού προβλήματος της νόσου Αλτσχάιμερ. Απευθύνεται πρωτίστως σε γιατρούς, φοιτητές της ιατρικής και επαγγελματίες υγείας, ταυτόχρονα όμως ενδιαφέρει το ευρύτερο κοινό, αφού μαζί με την κλινική διάσταση του προβλήματος πραγματεύεται και την αντίστοιχη κοινωνική, επιθυμώντας να συμβάλει στην ενημέρωση όλων γύρω από τις δυνατότητες που παρέχονται στη χώρα μας, αλλά και παγκοσμίως, για τη φροντίδα των ασθενών και των οικογενειών τους, μέσα από τη λειτουργία των κατάλληλων δομών παροχής υπηρεσιών. Τέλος, τονίζει την ελπιδοφόρα προοπτική για εξεύρεση οριστικής θεραπείας, την οποία υπόσχεται αφενός η καινοτόμος έρευνα που διεξάγεται στα πεδία της διάγνωσης και της πρόγνωσης της νόσου, και αφετέρου ο νεο-αναδυόμενος κλάδος της Ιατρικής Ακριβείας με τη ρηξικέλευθη προσέγγισή του επί του προβλήματος.

Μιχαήλ Ψελλός

Στρατής Παπαϊωάννου


Η ρητορική και ο λογοτέχνης στο Βυζάντιο

Ο ρήτορας και φιλόσοφος Μιχαήλ Ψελλός (Κωνσταντινούπολη, 1018-1078) είναι μια εμβληματική προσωπικότητα στην ιστορία της λόγιας βυζαντινής λογοτεχνίας και ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους Έλληνες συγγραφείς του Μεσαίωνα. Η απήχησή του δεν είναι τυχαία. Ἐγραψε σχεδόν για τα πάντα, καλλιεργώντας περίπου όλα τα βυζαντινἀ λογοτεχνικά είδη και παρέχοντάς μας όχι απλώς μια μοναδική ματιά στο Βυζάντιο του ενδέκατου αιώνα, αλλά και μια πολυτυπία προσωπογραφιών που ακροβατούν ανάμεσα στην εξιδανίκευση, την ειρωνεία και την ευαισθησία. Η μορφή που ξεχωρίζει στις προσωπογραφήσεις του Ψελλού είναι αναμφισβήτητα εκείνη του εαυτού του, το εγώ του συγγραφέα. Το βιβλίο προσπαθεί να αποδομήσει αλλά και να ανασυνθέσει τον αυτοαναφορικό λόγο του Ψελλού, εντοπίζοντας τις εμμονές και τις σιωπές του.

Επί της ουσίας

Κωστής Γκοτσίνας

Ιστορία των ναρκωτικών στην Ελλάδα (1875-1950)

Το Επί της ουσίας αφηγείται πώς η χρήση και η εμπορία ναρκωτικών έγιναν ποινικό αδίκημα και συνάμα αναδείχτηκαν σε κοινωνικό πρόβλημα, σε µια διαδικασία που συµπαρέσυρε ατοµικά πεπρωµένα και διαµόρφωσε δηµόσιες πολιτικές. Με βάση νοµοθετικές διατάξεις, αστυνοµικά αρχεία, διπλωµατικά έγγραφα, εγκληµατολογικές, ιατρικές και ψυχιατρικές πηγές, αρθρογραφία στον Τύπο, λογοτεχνικά κείµενα και άλλες µορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως το ρεμπέτικο, το βιβλίο εξετάζει τις µορφές και την έκταση που πήρε η χρήση ναρκωτικών στην Ελλάδα. Μελετά τον ρόλο που διαδραµάτισαν αφενός το θεσµικό πλαίσιο και αφετέρου οι κοινωνικές αναπαραστάσεις για τα ναρκωτικά. Διερευνά σε ποιον βαθµό οι εξελίξεις αυτές συνδέονταν µε διεθνείς τάσεις και ποιες ήταν οι ιδιαιτερότητες της ελληνικής περίπτωσης.

Οι αρετές της περιαυτολογίας

Πλούταρχος / Αίλιος Αριστείδης

Πλούταρχος: Μετάφραση Τάσος Νικολαϊδης
Αίλιος Αριστείδης: Μετάφραση Ελισάβετ Κούκη
Εισαγωγή: Δημήτρης Ι. Κυρτάτας

Ο αυτοέπαινος, ο αυτοθαυμασμός και ο κομπασμός ήταν γνώριμες συνήθειες στην αρχαιότητα —όπως άλλωστε και σήμερα. Το πάθος αυτό, που γινόταν κάποτε μανία, χαρακτήριζε όλων των ειδών τους ανθρώπους, πλούσιους και φτωχούς, επιφανείς και αφανείς, νέους και γέροντες— μολονότι ενδέχεται να εκδηλωνόταν κάπως συχνότερα στους γέροντες. Και όπως ακριβώς σήμερα, προκαλούσε συχνά δυσαρέσκεια, λύπηση, ενόχληση, εχθρότητα ή και αηδία. Επειδή ωστόσο λίγοι μπορούσαν να αποφύγουν την περιαυτολογία, ο Πλούταρχος, στην πραγματεία του που περιλαμβάνει ο τόμος αυτός, ανέλαβε να δώσει συμβουλές ώστε να μετριάζονται οι αρνητικές αντιδράσεις και να επιτυγχάνεται κάποιο όφελος. Ο Αίλιος Αριστείδης πάλι, στο δεύτερο κείμενο που περιλαμβάνει ο τόμος, ισχυρίζεται ότι ακόμα και ο ακραίος κομπασμός είναι κάποτε αδήριτη ανάγκη καθώς και χρέος προς την αλήθεια