Άντρες χωρίς άντρες

ΝΙΚΟΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

Η µεταπολεµική Ελλάδα όπως την έζησαν ένας αφανής παρακρατικός και ο µονάκριβος γιος του που, δραπετεύοντας από την προβληµατική του οικογένεια, ζει τώρα και εργάζεται στο Παρίσι. Δυο γενιές αντρών, µετέωρες µεταξύ των µεγάλων γεγονότων και των οικείων κακών, στην πιο κρίσιµη αναµέτρηση της ζωής τους. Μια απρόβλεπτη διαδροµή, από τα δύσκολα µετεµφυλιακά χρόνια και τη δικτατορία του ’67 ως την κοσµογονία της µεταπολίτευσης και την οικονοµική κρίση του 2010. Πατέρες και γιοι, αγόρια που δεν ενηλικιώθηκαν, ενήλικες που δεν ωρίµασαν, αµφιταλαντευόµενοι διαρκώς µεταξύ του καλού και του κακού, του ορθού και του λάθους. Άλλοτε ασταθείς και φοβισµένοι, άλλοτε αποφασισµένοι και ριψοκίνδυνοι. Μια αντιπαράθεση γενεών αλλά και µια αντιπαράθεση µύθου και ιστορίας.

Ο κλήρος του αίματος

ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΡΑΓΚΟΖΑΚΗ

Έξι πρόσωπα, δύο γυναίκες και τέσσερις άνδρες, ισορροπούν στη µεθοριακή γραµµή µεταξύ µύθου και πραγµατικότητας, τόπου και ουτοπίας, ελευθερίας και αναγκαιότητας, ζωής και θανάτου, απολλώνιου και διονυσιακού. Μες στη δίνη του εµφυλίου πολέµου, οι ήρωες ζουν το υπαρξιακό τους δράµα, σφοδρές συγκρούσεις µε τους άλλους και µε τον ίδιο τους τον εαυτό. Ό,τι κι αν επιλέξουν, είτε την ωµότητα της αλήθειας είτε την παραµυθία του ψεύδους, συνδιαµορφώνουν την ιστορία χωρίς αποσιωπήσεις.

Τώρα θα μιλήσω εγώ

ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ

Τη μέρα εκείνη ένας Ιταλός, άγνωστος σ’ εμένα, μου ανακοίνωσε τηλεφωνικά ότι η αδελφή μου Μαρίνα είχε μόλις πεθάνει από ανακοπή καρδιάς. Τη βρήκε ο ίδιος νεκρή στο μικρό διαμέρισμά της στο Μιλάνο, πεσμένη στο πάτωμα. Δίπλα της ήταν η σύριγγα με τη δόση ηρωίνης που μόλις είχε πάρει – νοθευμένη, όπως αποδείχθηκε. […]

Το Τώρα θα µιλήσω εγώ είναι το κύκνειο άσµα της. Όσα δεν είπε όσο ζούσε –αφού τον ρόλο του αφηγητή τον µονοπωλούσε άλλος– τα λέει τώρα σ’ αυτόν τον δραµατικό αποσπασµατικό µονόλογο. Κάθε λέξη του υπογραµµίζει το απαράµιλλο σθένος της, αλλά και την αβάσταχτη µοναξιά της. Χ.Β.

Θερμοκρασία δωματίου (νέα έκδοση)

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΛΛΙΑΚΟΥ

Βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη - Ακαδημία Αθηνών
Βραβείο
The Athens Prize for Literature του περιοδικού (δέ)κατα

Με αφορμή έναν αδιάγνωστο πόνο, μια νέα γυναίκα επισκέπτεται μια ψυχοθεραπεύτρια. Τι ρόλο παίζουν στη ζωή της ο προστατευτικός σύντροφός της, μια μεγαλύτερη γυναίκα - η ανασφαλής αλλά κι εξουσιαστική Μάρθα-, ο ποθητός όσο και απρόσιτος Ορέστης, ένας αδίστακτος σύμβουλος Γενετικής, κι αυτή ακόμη η επικίνδυνη παντογνωσία της ψυχοθεραπεύτριας; Σε μια εποχή που η αγάπη δεν είναι πανάκεια, οι εξομολογήσεις στο ντιβάνι έπαψαν προ πολλού να επαρκούν, κι η επιστήμη δεν έχει ηθικές αναστολές, ποιος θα της δείξει πώς να ζει;

Εκεί που ζούμε

ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΥΘΡΕΩΤΗΣ

ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
Βραβείο Πεζογραφίας 2020 (περιοδικό Κλεψύδρα)


Μια μέρα που μοιάζει με μια αιωνιότητα στη ζωή ενός νέου δικηγόρου στην Αθήνα του 2014. «Έξοχο δείγμα αφηγηματικής πολυρρυθμίας». Κατερίνα Σχινά, Athens Voice «Ένα ευφυέστατο μυθιστόρημα, κατοικημένο από παραπληρωματικά πορτρέτα, που αντανακλούν τις ανυπολόγιστες όψεις της ατέρμονης αντιδικίας με τον εαυτό μας». Λίνα Πανταλέων, Η Καθημερινή

Πικρία χώρα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΑ ΣΩΤΗΡΙΟΥ

ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΥΠΡΟΥ
Commonwealth Prize 2019

Στην τελευταία της νύχτα στον κόσµο, καθώς παραδίδει το πνεύµα και ψυχορραγεί, η Σπασούλα συνοδεύεται στην άλλη όχθη από τις φίλες και γειτόνισσές της, που τη συντρόφευαν σε όλη της τη ζωή. Μέσα από µύθους, παραµύθια και δοξασίες, µέσα από πικρές ιστορίες και αληθινά φαντάσµατα που µόνο οι γυναίκες µπορούν να δουν και να διηγηθούν, ξεδιπλώνεται η ιστορία των µανάδων των αγνοουµένων της Κύπρου, η µαταίωση, η αναµονή, οι αλήθειες και τα ψέµατα της ζωής.

Με την Πικρία χώρα η Κωνσταντία Σωτηρίου ολοκληρώνει την τριλογία που ξεκίνησε µε τα βιβλία Η Αϊσέ πάει διακοπές και Φωνές από χώµα, µε µοτίβο την αφήγηση των γυναικών για την ιστορία του πολέµου στην Κύπρο. Των γυναικών που περίµεναν, που προδόθηκαν, που δεν δικαιώθηκαν.

Ασφαλιστικό, ανάπτυξη, μακροοικονομία: Οι κρίσιμες διασυνδέσεις

ΤΑΣΟΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΗΣ

Στο καίριο αυτό βιβλίο, ο ομότιμος καθηγητής οικονομικών επιστημών Τάσος Γιαννίτσης εξετάζει το ερώτημα για τις επιπτώσεις του ασφαλιστικού στην ανάπτυξη και άλλες οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις, όπως και για το κατά πόσο μπορεί να πραγματοποιηθεί μια «δίκαιη μετάβαση» προς ένα ρυθμιστικό πλαίσιο, που θα είναι ευσταθές και ταυτόχρονα δίκαιο.