Θα ήσουν παντελώς ανυπεράσπιστος. Ποιήματα της λευκής σελίδας

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΩΤΟΥΛΑ


Βραβείο ΠΟΙΗΣΗΣ/21 του ηλεκτρονικού περιοδικού Λόγου & Τέχνης ΧΑΡΤΗΣ
https://www.hartismag.gr/harti...

Η τρίτη ποιητική συλλογή της Δήμητρας Κωτούλα, εκκινώντας από τη λευκότητα που περιτρέχει και, ως σιωπή, συναποτελεί την ποιητική σελίδα, εστιάζει στη σχεδόν ιαματική ικανότητα των λέξεων, ειδικά σε καιρούς απαιτητικούς. Οι δύο ενότητες του βιβλίου πραγματεύονται, ρητά ή αλληγορικά, την ανάγκη να μένουμε, ακόμη και στη δυστοπική συνθήκη και στην υπαρξιακή απειλή, επίμονοι, συμμετοχικοί, γενναιόδωροι – εν τέλει δημιουργικοί.

Η κυρία Τασία και ο Γουλιέλμος ΚαταΒάθος

ΜΑΡΙΑ ΜΗΤΣΟΡΑ


Βραβείο
ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑΣ/21 του ηλεκτρονικού Περιοδικού Λόγου & Τέχνης ΧΑΡΤΗΣ
https://www.hartismag.gr/harti...

Μια µετακόµιση στη δυτική πλαγιά του Λυκαβηττού. Ένα ξαφνικό πέρασµα από το καλοκαίρι στον χειµώνα. Περιπέτειες της ψυχής. Ο Ερµής σίγουρα αφαιρέθηκε, ξέχασε αφύλαχτη µια τρύπα στην άσφαλτο – ένα πέρασµα που ενώνει τον πάνω κόσµο µε τον κάτω. Από εκεί µπαινοβγαίνουν η κυρία Τασία –µια µοδίστρα πεθαµένη εδώ και χρόνια– κι ο άσπρος γάτος της ο Γουλιέλ­µος ΚαταΒάθος, που ισχυρίζονται ότι έχουν ανοίξει Γραφείο Ευρέσεως Φαντασµάτων...

Η άλλη Κατερίνα

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΚΟΡΤΩ

Σ’ έναν κόσμο ελάχιστα διαφορετικό απ’ τον δικό μας, η Κατερίνα, χήρα εξήντα επτά ετών, ετοιμάζεται να γιορτάσει τα γενέθλια της κόρης της Ζωής. Ψάχνοντας για δώρο στο παλαιοβιβλιοπωλείο ενός φίλου, πέφτει πάνω στο Βιβλίο της Κατερίνας. Πρώτη φορά το βλέπει, κι ούτε έχει ακουστά τον συγγραφέα με το παράξενο όνομα – μα η φωτογραφία στο εξώφυλλο είναι δική της. Κι όταν, σαστισμένη, αρχίζει να το διαβάζει, ανακαλύπτει πως η πλοκή είναι μια γκροτέσκα παραχάραξη της ιστορίας της: η Κατερίνα του βιβλίου, ναυαγισμένη απ’ την αρρώστια και τις καταχρήσεις, αυτοκτονεί στα σαράντα εννιά, κι όλη η αφήγηση είναι μια ζοφερή, βάναυση καρικατούρα της ζωής της – της δικής της ζωής.
Μια αδιόρατη απειλή τυλίγει την οικογένεια της Κατερίνας, κι ανεξήγητα συμβάντα, άγρια σαν του βιβλίου, μολύνουν τις μέρες γαλήνης κι ευτυχίας που σχεδίαζε.
Μόνο μία απ’ τις δυο μπορεί να επιβιώσει – στη ζωή ή στο χαρτί. Όμως ποια; Ποια είναι η αληθινή Κατερίνα;

Ονειρεύτηκα τη Διδώ

ΛΕΝΑ ΔΙΒΑΝΗ

«Μέσα στον ζόφο των αλλεπάλληλων κρίσεων ένιωσα ξαφνικά την έντονη ανάγκη να ανασάνω λίγο φρέσκο αέρα, να αισιοδοξήσω. Αποφάσισα λοιπόν ότι είχε έρθει η ώρα να ξαναζωντανέψω το ίνδαλμά μου, τη Διδώ Σωτηρίου.
Είναι άδικο να τη λησμονούν σιγά σιγά οι παλιότεροι και να την αγνοούν τελείως οι νεότεροι. Δεν υπήρχε άλλη σαν κι αυτή τη γυναίκα-πολεμίστρια του καλού που διέσχισε ολόκληρο τον 20ό αιώνα, βρέθηκε στο επίκεντρο κάθε ελληνικής τραγωδίας (από τη Μικρασιατική Καταστροφή μέχρι τη χούντα) και κατάφερε να δρασκελίσει όλα τα ερείπια φορώντας το αιώνιο χαμόγελό της, κόκκινο μπερέ, κολιέ και άρωμα». Λ. Δ.

Η νοσταλγία της απώλειας

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ

«Οι τριάντα µία διηγήσεις είναι αφηγήσεις προσωπικές, ιστορίες φίλων και περαστικών, εξιστορήσεις που φανερώθηκαν µέσα από καταχωνιασµένα σηµειωµατάρια και το καταστάλαγµα της ζωής. Καταστάσεις πραγµατικές και φανταστικές, ανοµολόγητες και παρανοηµένες, για ανθρώπους που δοκιµάστηκαν στα όρια της ζωής τους. Κοινά στοιχεία των διηγήσεων η µνήµη, ο πόνος και η απώλεια, οι εµµονές του έρωτα, τα ανθρώπινα παθήµατα. Οι διηγήσεις, σύνοψη και απόσταγµα ζωής, αποτελούν µια αποσπασµατική µυθοπλασία. Ως αφηγητής δεν θέλησα µόνο να περιγράψω και να στοχαστώ, αλλά να εκτεθώ, να µιλήσω µε ειλικρίνεια, να διηγηθώ ανυπόκριτα µε συγκίνηση και αυτοσαρκασµό, αναζητώντας τη µοναδικότητα του εαυτού µας και την επαφή µε τον αναγνώστη στη χαοτική εποχή µας. Άραγε πόσο αποκαλυπτόµαστε µέσα από τα λόγια και τις ιστορίες µας; Και πότε η ανάκληση µιας ιστορίας γίνεται εκµυστήρευση µε όλο της το κόστος και όχι απλώς η νοσταλγία της απώλειας;» Θ.Γ.

Μια τελευταία επιστολή αγάπης

ΕΛΙΑΝΑ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΟΥ

Ο Τάκης Γαζής σκοτώνεται σε τροχαίο πριν δει τυπωμένο το μοναδικό μυθιστόρημά του: μια ιστορία αγάπης μεταξύ δυο αταίριαστων ανθρώπων στην Αθήνα του millennium. Η τύχη του κειμένου του φέρνει αντιμέτωπες τη γυναίκα του, η οποία θέλει να το εξαφανίσει, και την επιμελήτρια και ερωμένη του, που προσπαθεί να το εκδώσει.
Ένα βιβλίο για την επιβίωση μετά από την απώλεια, για τη μοναξιά και την αγάπη. Ένα μυθιστόρημα για το πώς γράφονται τα βιβλία, για τη δημιουργική διαδικασία στη λογοτεχνία και για τη θεραπευτική της διάσταση σε έναν κόσμο όπου αφθονούν τα δεινά.

Δέσποινα, μάτια μου

ΓΙΑΣΕΜΙΝ ΟΖΕΚ

Μετάφραση: Σπύρος Χατζηαναστασίου

Ενώ η μικρασιατική εκστρατεία εξελίσσεται, ο επτάχρονος Εμίν Αλί ζει υπέροχα παιδικά χρόνια σε ένα παραθαλάσσιο χωριό ενός ελληνικού νησιού απέναντι από τα τουρκικά παράλια. Μουσουλμάνος, παιδί μεικτής οικογένειας, με Ελληνίδα μητέρα και Τούρκο πατέρα, νιώθει για πρώτη φορά το σκίρτημα της αγάπης για την Ελληνίδα γειτονοπούλα του, τη Δέσποινα. Η ζωή του θα ανατραπεί ξαφνικά με την ανταλλαγή των πληθυσμών μετά την καταστροφή του 1922.
Το Δέσποινα, μάτια μου είναι ένα μυθιστόρημα για μια τραυματική ιστορική στιγμή, μέσα από τα μάτια ενός παιδιού, που βιώνει όλες τις πτυχές της ανταλλαγής, του ξεριζωμού, του αβάσταχτου αποχωρισμού: αγάπη, φόβο, μίσος, λαχτάρα, προβλήματα ταυτότητας.

John Craxton: Ο αγαπημένος της ζωής. Μία ελληνική ψυχή

IAN COLLINS

Μετάφραση: Μαίρη Κιτροέφ

Γεννηµένος σε µια µεγάλη µποέµικη οικογένεια, ο John Craxton (1922-2009) από πολύ νωρίς λαχταρούσε να ζήσει και να ζωγραφίσει στην Ελλάδα. Πέτυχε τον στόχο του, και έκτοτε όλα τα έργα του έχουν τα χρώµατα µιας ακατάλυτης χαράς. Ο Craxton είχε γνωρίσει στο Λονδίνο το 1945 τον Έλληνα ζωγράφο Νίκο Χατζηκυριάκο-Γκίκα, καθώς και τον Βρετανό συγγραφέα Patrick Leigh Fermor. Οι τρεις τους συµπορεύθηκαν, στη ζωή και στην τέχνη, για τα επόµενα 50 χρόνια, στην Ύδρα, στην Κρήτη, στην Καρδαµύλη, στην Κέρκυρα…

«Αυτό το εξαιρετικό βιβλίο είναι χάρµα οφθαλµών, και διανοίας, γεµάτο µε τα έργα του Craxton στην Ελλάδα, τη χώρα που αγάπησε περισσότερο από κάθε άλλον τόπο πάνω στη γη». Ysenda Maxtone Graham, Daily Mail

Γράμμα από την Κάσο. 1965

ROBERT A. McCABE

Κείμενα: Νίκος Γ. Μαστροπαύλος
Έρευνα: Μαριλέν Φραγκούλη Κέδρος

Τον Αύγουστο του 1965, ένας νεαρός Αμερικανός φωτογράφος επισκέπτεται την Κάσο, με αποστολή να βγάλει μια σειρά φωτογραφιών, για να πλαισιώσουν το κείμενο ενός βιβλίου για την ιστορία του νησιού. Οι φωτογραφίες αυτές, που έμειναν τελικά, εκτός ελαχίστων, στο συρτάρι ως το 2013, αποτελούν τον κορμό του βιβλίου αυτού, που συνοδεύεται από κείμενα δύο εξαιρετικών Κασιωτών, του Νίκου Μαστροπαύλου και της Μαριλέν Φραγκούλη Κέδρος.