Η φθορά αποκτά μια δυναμική στο πώς καθορίζουμε, πώς λογικοποιούμε τα πράγματα
Υπάρχει ένα «ελάχιστο γρανάζι» πίσω από κάθε ιστορία, πιθανότατα να είναι κάτι κοινό όμως δυσκολεύομαι να το εντοπίσω με ακρίβεια.
Αυτό προσπαθώ να κάνω κι εγώ γράφοντας. Να δημιουργώ ήρωες που θα διαβάζονται πολύτροπα
H πανδημία μας ανάγκασε ένεκα της απομόνωσης να σκύψουμε πολύ μέσα μας και να μιλήσουμε με τον εαυτό μας
Μέσα στα σπίτια της φαντασίας μου επινοώ ζωές χαρούμενες και θλιμμένες, ανθρώπους που χαίρονται ή που προσπαθούν να αποδράσουν
Το παιδί βλέπει τον κόσμο με το πιο καθαρό βλέμμα. Αυτό προσπαθώ να κάνω κι εγώ: προσπαθώ να ξεθολώσω το βλέμμα μου
Γράφω και να ξαναγράφω μία φράση για μήνες και σταματώ μόνο όταν πια νιώσω πως το κείμενο ζητά να αναπνεύσει έξω από εμένα...
Ο κόσμος του φανταστικού είναι αχανής, δύσκολος να χαρτογραφηθεί όχι μόνο γιατί δεν έχει όρια αλλά και γιατί συνεχώς μεταλλάσσεται
«Tα παιδιά πρέπει να ακούνε τη δική τους, εσωτερική φωνή, και να έχουν θάρρος και πίστη στις δυνατότητές τους»
Η Γκρέτα πάσχει. Υποφέρει. Έχει πραγματικά τον ρόλο μάρτυρα. Το ενδιαφέρον της για τον πλανήτη φαίνεται γνήσιο και ειλικρινές.
Οι ιδέες σε καταδυναστεύουν, σε καθοδηγούν [...], σε αφυδατώνουν πνευματικά και σε φανατίζουν. Αντιθέτως, η ζωή σε ελευθερώνει
Όλα ξεκινούν από μια εικόνα, μια κουβέντα, μια ανάμνηση, σε τυχαίο χώρο και χρόνο. Αυτά πυροδοτούν μέσα μου την πρωταρχική ιδέα
«Μπορούμε να προβάλλουμε την ιδεολογία μας χωρίς να προπαγανδίζουμε. Κανένα βιβλίο δεν είναι αθώο!»
Το να καταφέρεις να συνεργάζονται εικόνες και λέξεις είναι το πιο ωραίο και το πιο δύσκολο στοίχημα.
Στην εποχή που ζούμε η Τέχνη είναι σωσίβιο. Όσο για την καθημερινότητά μου είναι οι εθελοντικές δράσεις το σωσίβιό μου
Η μετάφραση μοιάζει με την αναπαλαίωση ενός έργου τέχνης. Ο σκοπός είναι να επέμβεις στο πρωτότυπο για να το αναδείξεις.
«Η φωνή, η γλώσσα, η φόρμα και ο ρυθμός, κι όχι τόσο η ιδέα, είναι για μένα το ζητούμενο, τα θεμέλια στο παιδικό βιβλίο»
Το ζητούμενο: να βρεθεί το σωστό ύφος, η φωνή που θα κατευθύνει την αφήγηση. Παράλληλα να ανακαλύψω τη σχέση μου με την ιστορία
Η εικόνα που με παρακινεί να ανακαλύψω την ιστορία που κρύβεται πίσω πάντοτε ενέχει συγκρουσιακή κατάσταση, φανερή ή ελλοχεύουσα
Γράφω και σβήνω σε ώρες παράξενες, είμαι ευτυχής αν καταφέρω σ’ ένα πρωί, να γεμίσω με κάτι ουσιαστικό μία κενή σελίδα.
Για να γράψω επιδιώκω να απομακρυνθώ λίγο από τη βαρύτητα, αλλά πάντα σ’ αυτήν επιστρέφω.
Η επιλογή του αφηγητή γίνεται ασυνείδητα, ανάλογα με την συγ-κίνηση που μου προκαλεί, με το ποιος θέλει να πει την ιστορία
Είναι αδιανόητο να συζητάμε καν το ότι οφείλουμε να είμαστε με το μέρος της φύσης. Είμαστε μέρος της.
Συνήθως, η ιστορία ξεπηδά αστραπιαία και τη χτίζω ολόκληρη στο μυαλό μου
Γενεές συγγραφέων με αριστουργηματικά έργα δεν είχαν ιδέα ούτε συμμετείχαν σε εργαστήρια ή μαθήματα δημιουργικής γραφής...
Είμαι συγγραφέας του καναπέ… και του πολύ πρωινού καφέ…
Δυστυχώς, στις μέρες μας ο λεκτικός εκφοβισμός κυριαρχεί και σίγουρα δεν έχει βοηθήσει η ηλεκτρονική επικοινωνία
Ένιωθα πιο πολύ ο εαυτός μου κρυμμένη πίσω από ένα ανοιχτό βιβλίο
Οι ήρωές μου, όσο κι αν πασχίζουν να υπάρχουν, στο τέλος πέφτουν στην παγίδα μου και υπηρετούν το βιβλίο
Ο αναγνώστης θα πρέπει να προσεγγίζει το βιβλίο με διάθεση να δει τον κόσμο μέσα από τον φακό του πρωταγωνιστή
Το στήσιμο ενός βιβλίου είναι ένας σημαντικός τρόπος να ανανεώσεις το βλέμμα του αναγνώστη στα κλασικά έργα
