Μια απολογία του συγγραφέα για τον τρόπο που ατενίζει τον άνθρωπο για να τον εντάξει στο αφηγηματικό του σύμπαν
Αίφνης ο Χάντκε βγάζει τα παπούτσια και τις κάλτσες του και συνεχίζει ατάραχος και ξυπόλυτος την κουβεντούλα
Ορισμένες ερωτήσεις για τη σχέση μεταξύ του αισθητικού και του πολιτικού στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία
Δύο κόσμοι σε διαστασιολόγηση. Διαστάσεις σ’ έναν υπό αίρεση κόσμο
Θα μάθαιναν όλοι πως ο Βαν Γκογκ δεν αυτοκτόνησε επειδή ήταν καταθλιπτικός και παρανοϊκός· αυτοκτόνησε επειδή ήταν διαφορετικός
Aς μείνει λοιπόν το ερώτημα μετέωρο. Φαίνεται πως υπάρχουν σοβαροί λόγοι που εγκαταλείφθηκε η μελέτη του ύφους
Αγάπη, Συνεχίζω να ζω δι᾽ εσέ μόνον εις το Ερείπιον που υπήρξε το μαγεμένο Ανάκτορον του Έρωτος
Φοιτητικά χρόνια. Αθέατες συνεντεύξεις. Συνεργασία με τον Κάρολο Κουν κ.ά.
Το κλασικό έργο για το Δρόμο του μεγάλου δασκάλου, Λάο Τσε
Τέταρτη «πίστα» του επωφελούς διαλόγου για την ποίηση «της αριστερής μελαγχολίας»
Τα ποιήματα είναι σαν πουλιά. Όσο πετούν, αξίζουν.
Η αναφώνηση στα αλπικά βουνά ως έναυσμα της υπερρεαλιστικής επιφάνειας