Βαθιά στον ύπνο της βλέπει συχνά το ίδιο: να τη φωνάζουν θάλασσα στη γλώσσα των τσιγγάνων
Κι όσο περνούσε η ώρα, πίστευε πως απέφευγαν να τον κοιτάξουν γιατί τα πρόδωσε και γι’ αυτό τώρα εκείνα τον περιφρονούσαν
Πέρασε το απόγευμά της τρώγοντας ένα κιλό παγωτό το οποίο έμπαινε και έβγαινε βαθμιαία από το στομάχι της
Το άπειρο και αχρησιμοποίητο έως τώρα ένστικτό της την είχε οδηγήσει σε απανωτά ολισθήματα
Η μνήμη τυραννική στριγγλίζει σαν τρένο που έρχεται μετωπικά κατεπάνω μου
Ακουμπώντας τα φθαρμένα αντικείμενα του, τα κέρματα που είχε αφήσει μέσα σ' εκείνο το τσαντάκι, κολυμπούσα μαζί του στο παρελθόν
Μερικές φορές δεν έχει σημασία αν καταλαβαίνει τι διαβάζει...
Αυτή τη φορά το θέαμα προοριζόταν αποκλειστικά για τα μάτια τους
δεν χρειάζεται λοιπόν να επιστρέφεις / αδιάκοπα το βλέμμα θα υπάρχει / αδιάφορο το χρώμα / των ματιών
Ακροβατεί στις θηλές της ανάσας, / στον εξώστη των βιβλίων, / στις παρυφές πολύχρωμων θαυμάτων
Γύρω μου / χαλασμός Κυρίου / κι εγώ να ρωτάω / αν μια λέξη μπορεί / να με κάνει καλύτερο
τώρα βιώνουν την καταστροφική πτερόρροια / και χώνουν ψάρια στον υπερκόγχιο αδένα
