[ τα του «Φάουστ» ]

Αγαπητός μοι συμφοιτητής, Κλείαρχος Τσαβούσογλους τοὔνομα, ετίμησεν προ χρόνου ικανού έτερον συνθρανίτην ημών των φελλολόγων, θεις αυτού το όνομα παρά τῳ ονόματι του κορυφαίου τών εν Ελλάδι και τῃ Οικουμένῃ γλωσσολόγων, του και Φάουστ του Γλωττολογικού τού Μούσαις-χάρισι-θύε επονομαζομένου. Κρίνας απλώς ιερόσυλον πάσαν σύγκρισιν τοιούτου είδους, σκαλάθυρμα πεποίηκα αλεξανδρινόν αυθωρεί τόδε συν τοις άλλοις:

[ τα του «Φάουστ» ]

Α, Κλείαρχε, τι Κεϊζέιζης! Και τι Κιαχαγιάς!
Και τι ανισότητες!..... Κλέαρχε, ήμουν χθες –

η συνεδρία το ᾽φερε – απέναντι απ᾽ του Μικέλη την καρέκλα.

[...]

Α, μη χαμογελάς· ογδόντα οκτώ χρονάκια, σκέψου –
χειμώνα, καλοκαίρι, νύχτα, μέρα, ογδόντα οκτώ
χρονάκια επάνω στα βιβλία ζει και δημιουργεί.

Πριν γεννηθούμ᾽ εμείς –εγώ είμαι εβδομήντα δυο ετών,
εσύ θαρρώ είσαι συνομήλικὀς μου–

πριν γεννηθούμ᾽ εμείς, φαντάσου το,
εκάθισεν ο Μιχαήλ σ᾽ ένα θρανίο
κι έκτοτε μένει αυτού, στη Γνώση εμπρός.

Δεν θέλω απόψι ούτε δόξα ούτε μπουνιές. –

Πλην τούτο, Κλείαρχε, κάλλιο να το πεις
που, ό,τι κι αν λεν οι συνδικαλιστές,
εγώ τα δέχομαι τ ᾽ αρχαία και τα μεσαιωνικά
απ᾽ του δημοτικού την πρώτη, διδαγμένα αρμονικά,
κι ας παν ες κόρακας και τα αγγλικά.

ΑΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
 

αυτόν τον μήνα οι εκδότες προτείνουν: