«Το ξέρετε ότι δύο πολυκατοικίες πιο κάτω βρέθηκε νεκρός ο Τζιμ Μόρρισον;», εξανίσταται
Δεν είναι απλό πράγμα να κόψεις τους αιματηρούς δεσμούς με τους ανθρώπους χωρίς να χυθεί το κοινό αίμα
Πόσο σου αρέσει να σέρνεις τα πόδια πίσω από το καρότσι μέσα σ’ εκείνους τους απέραντους μα στενούς διαδρόμους...
Ο Νίκος Εγγονόπουλος / ήθελε σε κατάλληλο καιρό γι' αυτόν να γράψει / το πιο ωραίο του τραγούδι
μέσα σου / λείπει ένα μεσημέρι που σ΄ εξαγόρασε / λείπει ένα δειλινό που σ΄ εγκατέλειψε / λείπει ένα βράδυ που σε αρνήθηκε
Αποφασίζεις να μπεις στα ζωγραφιστά λουλούδια που έχεις πάνω από το κρεβάτι σου και μερικές φορές έρχονται οι μέλισσες ...
Με μια κλωτσιά του φορτηγατζή βρέθηκα να κυλιέμαι στο λασπερό χώμα ενός χωραφιού που θα ήταν από εδώ και πέρα το σπίτι μου
Θυμάμαι μόνο το φιλί / στον κρόταφο / άλλοι σκοτώνονται / σ' εκείνο το σημείο
Λέω να ταξιδέψω απόψε ώς τις Αζόρες, / σαν κοιμηθώ· κι άμα ανεβώ στη φασολιά, / θα με λικνίζουν οι επουράνιες αιώρες...
Όπου και να ᾽σαι / Η αίγλη του Αυγούστου / Θα σε επιστρέψει
Οι έξι γυναίκες που στάθηκαν ημίγυμνες στην πασαρέλα είχαν κεφάλι πουλιού. Γνώριζαν πως κάτω από την εξέδρα παραμονεύει ο κυνηγός
Βγαίνω τρέχοντας από το σπίτι, παίρνω το σκονισμένο ποδήλατο μου, βάζω σε μια τσάντα το κοστούμι που θα φορούσα...
