Αν το εξώφυλλο και ο τίτλος ενός βιβλίου είναι η πρόσκληση/ πρόταση να επιλέξει ο αναγνώστης/ η αναγνώστρια ένα βιβλίο, σίγουρα το συγκεκριμένο θα γαργαλίσει το ενδιαφέρον του/της. Το περικείμενο(εξώφυλλο) ευφάνταστο υπόσχεται, δημιουργεί περιέργεια συνδυαστικά με την εικονογράφηση πλασμάτων που παραπέμπουν σε πουλιά χνουδωτά και αγνώστου είδους.
Η Άννα Κουπάνου, συγγραφέας που έχει διακριθεί για την ποιότητα της γραφής της, εξ αρχής μας συστήνει το είδος των «Πλι» ένα απροσδιόριστο αρχικά ον που όμως θεωρείται απαραίτητο σε αυτή την πόλη, προκειμένου ο καθένας να αγγίξει την τελειότητα στη ζωή του, στη δημιουργία, είτε αυτό αφορά την τέχνη είτε οτιδήποτε. Σκηνικό μυστηρίου δημιουργεί η συγγραφέας με την εξαφάνιση του θείου ερευνητή Κασπάρ και σε σύντομα κεφάλαια εξελίσσει την πλοκή που όχι απλά κρατά το αναγνωστικό ενδιαφέρον, αλλά τον προκαλεί να διαπιστώσει την λύση του αινίγματος. Η έκπληξη δεν αφορά την ικανοποίηση λύσης, αλλά ξεπερνά εικασίες και εύστοχα οδηγείται ο αναγνώστης στην… τεχνητή νοημοσύνη. Σχολιάζεται ο ρόλος της, η σχέση του ΑΙ με τον άνθρωπο και κυρίως το νόημα της ελευθερίας της αυτοδιάθεσης και της αναγνώρισης της σημασίας της επάρκειας όχι ως απόρριψη προσπαθειών για το βέλτιστο γενικά, αλλά ως φιλοσοφικό στοχασμό για την υπέρβαση ή την απομάκρυνση από την Ουσία. Μια αλληγορική ιστορία που αξιοποιεί και συνομιλεί με το όνομα Κασπάρ( μυστήριο, ρομπότ κ.λπ.) και θίγει ζητήματα υποβολής, επιβολής, συμμόρφωσης, αιχμαλωσίας κ.ά.
Ο αφηγητής, η Κοραλία, μιλά σε πρώτο πρόσωπο δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο μια αμεσότητα με τον αναγνώστη. Η υπόθεση εν συντομία: Στα χέρια της μικρής δυναμικής Κοραλίας φτάνει ένας φάκελος που την αφορά και που την ενημερώνει για την εξαφάνιση του αγαπημένου της θείου Κασπάρ του εξερευνητή. Η Κοραλία αποκλείει το ενδεχόμενο να χάθηκε και προσπαθεί να κατανοήσει τα γεγονότα, όταν παρατηρεί ένα παράξενο κίτρινο πουλί στο γείσο του παραθύρου. Εύχεται να είναι Πλι, το δικό της Πλι και να την βοηθήσει να εξιχνιάσει την εξαφάνιση του θείου. Όλοι θέλουν να έχουν ένα Πλι, αλλά η φίλη της η Αντουανέτ της θυμίζει ότι δεν έχουν όλοι Πλι και όσοι έχουν το αφήνουν κληρονομιά στα παιδιά τους. Πηγαίνοντας να βρουν το τρίτο μέλος της παρέας, τον Σέντρικ, συναντούν το Πλι του που τους οδηγεί στο σημείο που βρίσκεται ο φίλος τους. Ανοίγουν μαζί τον φάκελο που άφησε ο θείος για την Κοραλία στην περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά με τον ίδιο και διαπιστώνουν το προφανές. Αφού η Κοραλία έχει τον φάκελο τότε αυτός δεν είναι πια εν ζωή. Από το σημείο αυτό και με την αμφισβήτηση εκ μέρους της Κοραλίας του θάνατου του θείου, ξεκινά η περιπέτεια αναζήτησης αρχικά του σπιτιού του θείου, που προς έκπληξη όλων δεν γνωρίζει κανείς που έμενε…Μέσα από την αναζήτηση του σπιτιού στο οποίο ελπίζουν να βρουν κάτι που ίσως φωτίσει το μυστήριο, ο αναγνώστης ακολουθεί την παρέα και βρίσκεται από την μια έκπληξη στην άλλη. Ένα κλειδί, που άφησε ο θείος Κασπάρ στον φάκελο και που κανείς δεν ξέρει που κουμπώνει, θα παίξει καθοριστικό ρόλο την κατάλληλη στιγμή. Η παρέα στην κρυφή αναζήτηση για την λύση του μυστηρίου θα κινδυνεύσει από τους βοηθούς του δημάρχου. Θα καταφέρουν να μπουν στο σπίτι του θείου κι εκεί θα ανακαλύψουν ότι είναι γεμάτο με πολύχρωμα Πλι που πρέπει να τα φυγαδεύσουν ώστε να μην πέσουν στα χέρια του …Δημάρχου που ο ρόλος του είναι περίεργος και ο λόγος του θα διχάσει τους κατοίκους της πόλης που έχουν συγκεντρωθεί. Και ξαφνικά από ένα σημείο που κανείς δεν φανταζόταν θα εμφανιστεί ο θείος Κασπάρ. Ο Δήμαρχος θα χαρακτηρίσει δημόσια τον θείο κλέφτη των Πλι, εκείνος θα το παραδεχτεί αλλά θα αναπτύξει τους λόγους που δικαιολογούν αυτή την πράξη. Πριν το τέλος θα αποκαλυφθεί από τον θείο ότι τα Πλι δεν είναι ζωντανοί οργανισμοί αλλά ευρεσιτεχνήματα μηχανών τα οποία κατασκευάστηκαν για να βοηθήσουν την πόλη ώστε να αγγίξει την τελειότητα σε όλους τους τομείς. Το βιβλίο τελειώνει με την απελευθέρωση των Πλι προς την χώρα τους.
Ένα ενδιαφέρον βιβλίο με έξυπνες φράσεις, με σύγχρονη και όχι αφοριστική αναφορά στην χρήση της τεχνικής κατασκευής που θα οδηγήσει την ανθρωπότητα στην …τελειότητα. Το νόημα μεστό σε μια φράση της Κοραλίας: «…Μήπως να μη θέλουμε πια να είμαστε οι καλύτεροι;…να μη μας νοιάζει αν έχουμε τις πιο ζουμερές φράουλες, τα πιο απολαυστικά παγωτά…αλλά τα πράγματά μας να είναι απλώς αρκετά καλά; Ζεστά; Τρυφερά; Κι εμείς να είμαστε απλώς καλοί και όχι τέλειοι;».
Το καλοκαίρι στο τέλος του και η ανάγνωση ενός μη βαρετού βιβλίου θα ενισχύσει τις φιλαναγνωστικές προσπάθειες των γονέων, αλλά κυρίως θα αιχμαλωτίσει το παιδί στις σελίδες του, αφού χωρίς υπερβολή προσφέρει αβίαστα την ψυχαγωγία και την ευχαρίστηση της ανάγνωσης, δηλαδή πληροί τον πρώτο και βασικό στόχο ενός βιβλίου και σε δεύτερο επίπεδο δημιουργεί προβληματισμό σε αναγνώστες 7+.
