Στη χώρα των λωτοφάγων

Sir James Dromgole Linton: «Οι Λωτοφάγοι» (1874)
Sir James Dromgole Linton: «Οι Λωτοφάγοι» (1874)

Την εποχή
που θα ξεπεράσω
τα ινδάλματά μου,
το λαμπερό φωτοστέφανό τους
θα γίνει ησυχία.

—— ≈ ——

Έχω μια τρύπα
στο σχήμα του Θεού,
έναν γκρεμό που ανοίγει
το μαγικό βασίλειο
στην κοιλιά του κήτους.

—— ≈ ——

Μια παροδική εξέγερση
συχνά γίνεται
το ανακλώμενο είδωλο
της ιστορίας —
η χαίνουσα πληγή
που λέμε σώμα.

—— ≈ ——

Το περίγραμμα των πραγμάτων
κάποτε
διαλύεται αιφνίδια —
ως απαραίτητη συνθήκη επινόησης
των παιδικών μας χρόνων

—— ≈ ——

Στη χώρα των λωτοφάγων
μοιάζουμε όλοι
με αγάλματα —
τα αποσαρθρωμένα μάρμαρα
των βουβών κήπων
που ξαφνικά,
αρχίζουν τα μεσάνυχτα
να μιλούν
ή να χορεύουν.

—— ≈ ——

Στα ανοιχτά μάτια —

μια οπή
από μπλε κόρες,

σπίθες που διέρχονται
βιαστικές
ανάμεσα σε φανοστάτες- φρουρούς
μιας ήσυχης στιγμής,

βλέπω
κάθε νύχτα
που περνάμε
χώρια.

—— ≈ ——

Έπειτα υπάρχει ο Παράδεισος,
το ερωτικό τραγούδι
των μονωδών προφητών.

Κάθε κόκκος σκόνης
χαίρεται τον τρόπο
που χρησιμοποιεί κανείς
τη φαντασία του.

Αυτό είναι αγάπη εντέλει,
η εξασκημένη φαντασία,
να δεις ένα γυμνό δέντρο,
τη φτερούγα ενός νεφελίμ,
ένα ιστίο που φυτρώνει
ανεμπόδιστα κι αιφνίδια

στη ράχη
της αυλακωμένης γης.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ
 

αυτόν τον μήνα οι εκδότες προτείνουν: