Πέρα απ΄το σώμα μου κατοικώ συχνά. / Δαμάζω την εικόνα μου με κατασκευασμένα θέλγητρα
Μπλε το πρώτο βήμα πριν το χάος / μετά το άπειρο / αφήνομαι στην ομορφιά του
Δεν αναρωτηθήκαμε / τι γύρευε το λεωφορείο εδώ πέρα. / Αργότερα αρχίσαμε να υποψιαζόμαστε ότι / ίσως και να 'χαμε πεθάνει.
Κάθε πρωί / με βρίσκει η μνήμη / σαν ζώο που ξέρει τη μυρωδιά μου / και δεν ξεγελιέται
Είναι ο κυρ Στέφανος ο συντοπίτης ή ο Στέφ ο σίριαλ κιλερ;
Επτά μικρο-διηγήματα
Εσύ συνέχισε να πιστεύεις / πως / δεν είναι όλοι οι πόλεμοι εμφύλιοι ;
Σε κάθε στάλα μύριζε θεομηνία...
Έτσι δημιουργήθηκε το πρόσωπό μου: μια σύνθεση γεωμετρίας όπου η οικογένειά μου τ’ άφησε όλα στην τύχη
Το τελευταίο κείμενο που έστειλε ο συγγραφέας στον «Χάρτη»
Στα φύλλα των δέντρων το μπλε φεγγάρι / Υπόσχεται εκπλήρωση ονείρων
Στα social media ανεβάζουν ένα σωρό φωτογραφίες και εγκώμια ξαναζωντανεύουν την απόλαυση των ποιημάτων σου στις σύγχρονες μέρες
