(Ποιήματα που υπαγορεύτηκαν από φάσματα αθωότητας)
Επειδή τα ποιήματα / γίνονται βραδυφλεγή / καθώς ετοιμάζουν / ήρεμα / τις εκρήξεις
Ένας ταχυδρόμος που παραδίδει γράμματα σε τάφους μέσα σε ένα εκτενές και ερημωμένο νεκροταφείο
Παραλίγο να μετρήσει και τις πετσέτες: μία δύο τρεις. Αλλά κρατήθηκε. Κάνει ζέστη
Δύο ποιήματα
Δεν ήταν της Φύσης το φαινόμενο που τον θάμπωσε, παρά η διστακτική επαναφορά μιας ευκαιρίας απαλλαγής από την εξουσία του
Στην κορυφή το μονόκυκλο, ισορροπεί, κάνει πετάλι, σταματάει, τεντώνει τα χέρια, ξαναρχίζει, κάτι εκσφενδονίζει
Ξηλώνουν τις αναμνήσεις μας πάνω από αυτή την πόλη, ραφή τη ραφή
Γεννιέμαι από το πήγαινε έλα στα κορμιά των εραστών...
Αυτό είναι ένα διήγημα για ένα στόμα που δεν είναι ακριβώς στόμα...
Το ερμηνευτικό εργαλείο που προτείνω είναι το πολύ γνωστό, μεταξύ θεραπευτών, αναλυτών, σαμάνων, βουντού, γκουρού, καφετζούδων...
Είχε ηχογραφήσει και καταγράψει πολλές φορές αυτόν τον ήχο...
