Άπεφθη κόρη / Συνόμιλος αγγέλων / Φλέγων αγρεύω
Μαιάνδρους από αγαπημένα χέρια / έβαλε ένα γύρω για μπορντούρα / να πάρει η φαύλη μνήμη σχήμα
Όσους ψηφιακούς εφιάλτες κι αν επινοήσετε / Αν με ξανασυναντήσετε μη με αγνοήσετε
Τώρα, / τα κλαδιά ξερά, / κι οι καρποί δεν πέφτουν, / ενώ εσύ / διαβάζεις το manual / για να μη θυμάσαι
Μια σκιά στο λογισµικό. / Ένα όνοµα που έπρεπε να είχε σβηστεί, µα επέστρεφε στις αναζητήσεις
τώρα το δέρμα σου ριζόχαρτο / εύθραυστα πουλιά / λεπτεπίλεπτες λιβελούλες σε μπλε / πετάνε κι ύστερα κάθονται και ενοχλούν
Τα καλοκαίρια ήταν συκιές. Ο ήλιος σάπιος τενεκές. Γεμάτος ρίγανη, βασιλικό και δυόσμο.
...ίσα-ίσα για να αντικαταστήσω την παλιά τσόχα στα πιόνια του σκακιού, τα καμωμένα από ξύλο πυξαριού
Κανένα χάσμα δεν μας χωρίζει πλέον / Παίζουν παιδιά μες στις αυλές / και στην καρδιά σου
...έπεσε λιπόθυμη εκτός των τειχών / από την ομορφιά της συνοικίας των Εξοχών
Μπορούσε να ακούει και να καταλαβαίνει τα πουλιά και τα ζώα, δημιουργώντας πολυπρισματικά, παράλληλα σύμπαντα
Άλλο τρόπο τα μικρά δεν έχουν να αμυνθούν, μόνο παίζοντας
