Η βουή του αφυγραντήρα
ατσαλάκωτος, μεταλλικός, ο καθρέφτης
που γυαλίζει είναι εμπρός μας,
ήδη ραγισμένος, αλειμμένος υγρασία,
απείκασμα του τέλους μας,
με μαλλιά μεταξένια
την τέλεια γλώσσα, τα τέλεια μάτια,
είμαστε πανέμορφοι
μαρτυρώντας τον θάνατο,
κι αυτοί οι ήχοι
ολόκληροι δονήσεις και αντιστίξεις,
συνοψίζουν τον χώρο και την ιστορία μας—:
τα κλάματα του σκύλου
από πίσω περπατάνε οι φίλοι μας,
καπνίζουνε τη μνήμη
και γελάνε ασταμάτητα
χαζεύοντας απ' την ταράτσα
μια ολόγκριζη εικόνα:
η πόλις, ο μύθος, η σύγχυση, ο πόθος
τσακώνονται αναμεταξύ τους
και βραχυκυκλώνουμε,
μας τρέχουνε τα σάλια στον καναπέ επάνω
μας χορεύω με μια κίνηση
που δεν αρκεί, και μόνο περισσεύει,
Θεέ, τι ανοησίες, τι ξόδεμα,
τι στυφή απελπισία,
τίποτα δεν εμφανίζεται στο φιλμ,
θεσπέσια άσπρα και μαύρα κάδρα,
καιγόμαστε, ποζάρουμε,
τα ξεχνάμε όλα διαρκώντας
Ίον
περιφέρεται στο ιώδες της πόρτας
μέσα σε λίγο χρόνο,
και μ' ένα σώμα ευλύγιστο και ροδαλό,
τυλιγμένο τη διαφανή ζελατίνα των επίπλων,
δοκιμάζει να διασχίσει
μια διάρκεια αδιανόητη
για τα σαράντα του χρόνια,
σε κάθε νύχτα που είναι ανοικτή,
και δίχως βλέμμα, τη χωράει·
τις φιμωμένες δονήσεις των χειλιών του,
πλαστικά σπαράγματα
μιας λέξης χωρίς νότα,
δεν τις ακούει το χάραμα κι ο αέρας,
το λιγοστό τους φως
ή η αποχρώσα τους βιολέτα—
δεν έχουν κανένα νόημα, και είναι αλήθεια,
παντέρημος ουρλιάζει
το τέλος της φωνής του:
Ιή, ιή, ησυχία
Της ηχώς
πως πλησιάζουν τα κορμιά σου σ’ ένα τέλος
αναπόδραστο
διαλεγμένο από εσένα,
με τόσο κόπο, τέτοια φροντίδα,
τριμμένοι χρόνοι,
ευωδιαστοί αλάτι και δέρμα υγρό·
όπως λινά μαλλιά που μακριά χορεύουν
χωρίς τον ήλιο,
ακούν τον πίτυλο, τον φλοίσβο,
σαν δυο χορδές αιώνιες που τον αέρα αναζητάνε,
και ευθύς εκεί ακούγεσαι
σαν ροδαλή μαντεία
εκεί,
μπροστά στην πέτρα
που από την πρώτη νιότη σου
χαράματα γελάει
με τη μητέρα, τον μπαμπά,
τον Λούις και την Κλάρα,
με το διαυγές της αθωότητας
και το γλαυκό του πόθου:
με όλο το γαλαζοπράσινο ασήμι
τι βλέμμα απύθμενο στη θάλασσα, και κολυμπάς ακόμη
τις λέξεις σου μαζεύουμε, ακρόαμα κι εικόνα
γιατί αγάπη μου πικρογελάς στην αδελφή σου;
