[ Το δωμάτιο ]

Το δωμάτιο ―
απόλυτα συνηθισμένο,
μα είναι η εργασία του νου
που του φορά τα δικά της
στενά ενδύματα,
αυτά που ράβει επιμελώς
και συντηρεί για χρόνια.

Οι πόρτες κλειδαμπαρωμένες
και τα παράθυρα σφραγισμένα
από την εργασία του νου
και στο κέντρο ―
φυτεμένη μια τρύπα
κατάμαυρη, όλη μυστήριο,
μαζί πρόσκληση και καταναγκασμός,
σαν καπέλο ταχυδακτυλουργού
έτοιμη να εκπλήξει

με νύξεις του απείρου,
σκοτεινιασμένες, προς αποφυγή.
Στον εγκλωβισμό γίνονται
οι κινήσεις τυπικότητες
και τούτο είναι εργασία του νου,
να γράφει ―ακίνητο―
πάνω σε ό,τι διαρκώς μεταλλάσσεται,
να προχωράει το σώμα
ενώ εκείνος παραμένει
πεισματικά κλεισμένος
μέσα στο δωμάτιο

με τη διαβολεμένη τρύπα ―
να τον συγχύζει
να τον κομματιάζει
να τον ρουφάει
Για όσο αρνείται να ακούσει
το κάλεσμα της
Που σαν ψίθυρος κυμάτων
αναδύεται από τα βάθη της
άρωμα θαλασσινό και
κρυπτογραφημένα λέει ―

Από εδώ ξεκινούν
τα αληθινά ταξίδια.