Ορίζοντας [προσδοκιών]
Σε πρόσφατο μεγάλο αφιέρωμα, σε δύο μέρη, γνωστού ηλεκτρονικού λογοτεχνικού σάιτ στη σύγχρονη ελληνική ποίηση με θέμα το Πάσχα, το πρώτο (επίθετα από το Α έως το Λ) έχει 50% περισσότερες επισκέψεις από το δεύτερο (Μ-Ω), γεγονός που αποδεικνύει ακράδαντα το αληθές της διατυπωμένης από τον εγκυρότατο θεωρητικό της λογοτεχνίας και μέγιστο βιβλιοκριτικό Χαρίλαο Πέρκα (δεν έχω εύκαιρη τη βιβλιογραφική αναφορά) θέσης ότι, παγκοσμίως, οι ποιητές και οι ποιήτριες που τα επίθετά τους αρχίζουν από γράμμα του πρώτου μισού της αλφαβήτου, είναι ασυζητητί, αν όχι καλύτεροι/ες (βάσει ποιων κριτηρίων;) από εκείνους/ες του δεύτερου μισού, το λιγότερο αισθητά πιο δημοφιλείς (ο Πέρκας το αναλύει περισσότερο με τη βοήθεια θεωρητικών εργαλείων όπως ο «ορίζοντας προσδοκιών» και άλλα τέτοια, αλλά είπαμε δεν είμαι πρόχειρος αυτή τη στιγμή).
Δεν διευκρινίζει ο μέγιστος βιβλιοκριτικός αν η εν λόγω δυναμική ισχύει και σε περίπτωση χρησιμοποίησης ψευδωνύμου εκ μέρους των δημιουργών.
«Το γεγονός αυτό από μόνο του δημιουργεί σωρεία ευεργετικών προϋποθέσεων»
Ήταν από τις φράσεις-κλισέ που στο πολιτικό γραφείο τον είχαν δασκαλέψει να αμολάει παντού με περισπούδαστο ύφος. Κρίμα που εξέλαβε αυτό το «παντού» κυριολεκτικά.
Στην κηδεία του τοπικού κομματάρχη, τον πήραν παράμερα (κάποιοι είπαν «σηκωτό») να του το αποσαφηνίσουν.
Τρία λεπτά
Μπήκε στο μπάνιο με την πετσέτα και την αχρησιμοποίητη, στο κουτί της, οδοντόβουρτσα που του έδωσε. Πριν την ανοίξει, διάβασε τις οδηγίες χρήσης: Βουρτσίστε 3 λεπτά. Τοποθετήστε τη βούρτσα σε γωνία 45 μοιρών. Κάντε απαλές, κυκλικές κινήσεις από ούλα προς δόντια. Καθαρίστε εξωτερικές, εσωτερικές επιφάνειες και τη γλώσσα. Στο τέλος, απλώς φτύστε.
Την ακούμπησε στο ραφάκι πίσω του. Δεν ήθελε να αποχωριστεί ακόμη τη γεύση της.
Όνειρα
Ποτέ δεν θα νιώσω τόσο ελεύθερος όσο στην πρώτη βόλτα με το ποδήλατο πέρα από την αυλή του σπιτιού μου. Ονειρεύομαι συχνά εκείνη την ποδηλατάδα, κυρίως τον ορίζοντα που έμοιαζε απέραντος μέσα στα στενά δρομάκια του παραθαλάσσιου χωριού.
Πολλά χρόνια αργότερα, ένιωσα κάτι παρόμοιο, παρόμοιο αλλά όχι ίδιο, όταν παραιτήθηκα από τη βαρετή δουλειά και, βγαίνοντας, πήρα το ποδήλατο, άλλο ποδήλατο, για να πάω ανακουφισμένος στη θάλασσα.
Σε αυτή τη θάλασσα επανέρχομαι κάθε φορά που ο κόσμος (μου) στενεύει, εκείνη την απεραντοσύνη του ορίζοντα δεν μπορώ να τη φτιάξω με τίποτα.
