Στον Αλέξανδρο Μπάρα

Ο Ποιητής Αλέξανδρος Μπάρας απεβίωσε το 1990. Επί τη συμπληρώσει τριακονταετίας από της εκδημείας του και εις ανάμνησιν  του ευγενούς ποιήματός του «Η Κλεοπάτρα, η Σεμίραμις και η Θεοδώρα», [ εδώ σε ανάγνωση Δημήτρη Χορν ]  τούτο το ατελές πόνημα ταπεινώς κατατίθεται επί του τάφου του.

Ο Αλέξανδρος Μπάρας
Ο Αλέξανδρος Μπάρας

Κάθε πρωί, όπως παλιά,
όπως παλιά καί τώρα
την ίδια πάντα ώρα
έρχονται πάντες οι γνωστοί
και μη εξαιρεταίοι,
οι συνοδοί τους άγνωστοι
και ξένοι επιβάτες
στο πλοίο μετ' αποσκευών
γραμμή για Πάτρα, Ζάκυνθο,
Ληξούρι, Αργοστόλι
στην πλεύση για την Πόλη.

Πιάνουν και στρέφουν
το τιμόνι
ένας μετά τον άλλο
όπως παλιά και τώρα
κοιτάζουν την πυξίδα
κι ορίζουν την πορεία
με τον δικό τους χάρτη
με κάποια δυσκολία
ώσπου να νιώσουν το σκαρί
ν' αφουγκραστούν το κύμα.

Πλέει το σκάφος στ' ανοιχτά
όπως παλιά και τώρα
και πιάνει στ' Αργοστόλι
–ας είναι όποια ώρα–
πολλές χαρές ακούγονται
πως φτάσαμε στην Πόλη.

Κάθε πρωί, όπως παλιά
όπως παλιά και τώρα
την ίδια πάντα ώρα
άλλο ταξίδι στο χαρτί,
σε άλλον τόπο φτάνω.

ΑΛΛΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
 

αυτόν τον μήνα οι εκδότες προτείνουν: