Δύο ποιήματα

Lettera amorosa

Αν πάνω στη γη υπήρχαμε μόνο εμείς, αγάπη μου, θα ήμασταν δίχως συνένοχους και δίχως συμμάχους. Αγαθοί πρόδρομοι ή ηλίθιοι επιζώντες. § René Char, «Lettera amorosa»

Με έχεις ανακούρκουδα
σε κάθισμα βαθύ
υποταγμένο άρχοντα
Σου έχω εντελώς παραδοθεί
Με καβαλάς
Με το «διαμάντι» σου
κόβεις στα δύο
φτηνό γυαλί
και το πετάς

Ταγιάρισμα
στο σώμα μου, μετά
και μάθημα ρεμπραντικό ανατομίας
σε ανάκτορο του Άμστερνταμ, δίνεις

Κολλάς τις βραδινές φαγιέντσες μου προσεκτικά
Τα θρύμματα της πορσελάνης
δείχνεις στο όνειρο
Το χρώμα του ουρανού
στο ποίημα

Το μαύρο
του άσχημου πουλιού που βλέπαμε στη θάλασσα, ξορκίζεις
Του τρόμου την ανταύγεια στα μάτια μου πραΰνεις
έως ότου
και το χαρτί του γράμματος μαυρίσει

Σου γράφω βιαστικά
μη χάσω την
πλοήγηση από
ακατανόητη γραφή
σε πέτρωμα σχιστόλιθου
σαν της ψυχής μου

Κατοίκησες την κάμαρα και την σπηλιά
Ξέστρωσες το κρεβάτι
Με ένα σεντόνι του Χριστού εκ νεκρών
με σήκωσες ορθό
Ίσιωσες
χέρια στρεβλά
πετάς τους νάρθηκες
σπάζεις τον γύψο
της χτισμένης μου καρδιάς
Απτή,
τινάζεις αντισώματα
απ' το ξύλινο σπαθί στον τοίχο
Ορμάς προς το κακό

Ο διάλογός μας του λοιπού
με χείλη
οξύτητας μηδενικής
Γλυκύτητας
όλο κι όλο

Εύρος
άπλα, ανοιχτωσιά
και του θανάτου ο ευρυγώνιος φακός
να σχηματίζει
καύτρα
στο τσιγαρόχαρτό μου
όταν επάνω μου πυκνώνεις τις ακτίνες
Καιγόμενο μ' ανθίζεις

Αυτό το νηπενθές
είναι μόνο της φωτιάς

Monteverdi, La lettera amorosa "Se i languidi miei sguardi" | Lea Desandre & Ensemble Pygmalion:

Ποίημα

καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδού ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν· καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ Ἅδου καὶ τοῦ θανάτου.§ Ιωάννου, Αποκάλυψις, 1.18

Στα νερά
έγραψε και δεν έγραψε
επανατυπωμένος πολλές φορές
ο αφρός των κυμάτων
δεν κράτησε τα μολυβένια στοιχεία άπλευστη τροφή των αδηφάγων
κάτω στον πάτο της θάλασσας
Ταράζει ο Άγγελος
τα νερά
τρώει το βιβλιαρίδιον λευκό
σαν τα φτερά
επιλογίζει αστερίες και μαλάκια
Και οι υδροθερμικές πηγές δεν έχουν λόγο να αναβλύζουν μέλι και γάλα
Κανείς δεν του υποσχέθηκε Επαγγελία
Καμία Θάλασσα
Καμία Γη