Sasha Skenderija: [ Εσύ αναχωρείς κι εγώ πηγαίνω σινεμά ]
στην Zelkida
Εσύ αναχωρείς κι εγώ πηγαίνω σινεμά.
Κατεβάζω μονορούφι το πνευματικό περιεχόμενο του κεντρικού χαρακτήρα σα τενεκεδάκι μπίρας. Νά πώς έχει το πράγμα: είναι, λέει, ένα ζουμερό σπίτι
με κανίβαλους ενοίκους και δυο αγόρια στη στέγη·
ο χασάπης και η κόρη του βρίσκονται επίσης εκεί. Πρέπει
οπωσδήποτε να συμβεί κάτι σύντομα. Γιατί είναι πολύ μεγάλο το κενό όταν αναχωρείς.
Η βοηθός στο κομμωτήριο
σκουπίζει τα κομμένα μαλλιά σε μικρούς αποκρουστικούς σωρούς
σέρνοντας αφηρημένα πέρα-δώθε τη σκούπα της.
Κάποια αντίθετα έλκονται μεταξύ τους
σε αυτήν την ακατανόητη αναλογία
ενός σινεμά με ένα κομμωτήριο.
Στην πραγματικότητα, όλα αναφέρονται στην αδράνεια:
τα μαλλιά που συνεχίζουν να μεγαλώνουν αφότου εσύ αναχωρήσεις·
τα νύχια, τα γένια και τα μουστάκια ―όλο κι όλο
μια απλή υπέρβαση της απόστασης ανάμεσα
στο σημείο (Ο,Χ) και στο σημείο (Ο,Υ). Αυτός είναι
ο χρόνος που είχε στη διάθεσή του ο κεντρικός χαρακτήρας για να επιχειρήσει κάτι,
να σκοτώσει τον κανίβαλο χασάπη και να παντρευτεί την κόρη του. Και το κάνει.
Και τότε η ταινία σταματά.
Το φιλμ λήγει. Δεν υπάρχει τίποτε άλλο για να ειπωθεί.
Πλένουν το πτώμα, το ξυρίζουν, και
το παίρνουν μακριά απ’ το σπίτι.
Το Τέλος.
The End.
Εσύ αναχωρείς κι εγώ κλοτσάω άδεια τενεκεδάκια μπίρας
στον δρόμο. Και είναι μεγάλο το κενό.
(Απόδοση από αγγλική μετάφραση του ποιητή και του Wayles Browne)
_________________
Ο Σάσα Σκεντερίγια (1968) είναι Βόσνιος ποιητής.
