Tσαρλς Σίμικ: Τρεις φωτογραφίες

Θα μπορούσε να είμαι εγώ εκείνο το παιδί
Στην παλιά γυμνασιακή φωτογραφία
Που τη βρήκα σ’ ένα μαγαζί με παλιατσαρίες,
Το άδολο πρόσωπό του κλεισμένο σ’ έναν μαύρο κύκλο.

Σε μια άλλη, απεικονιζόταν η γέφυρα του Μπρούκλιν
Κι η στέγη μιας πολυκατοικίας με περιστέρια να πετούν
Κι αγόρια στο κατόπι τους
σείοντας μακριά κοντάρια στον μολυβένιο ουρανό.

Στην τρίτη, είδα έναν ηλικιωμένο άνθρωπο γονατιστό
Με το στόμα του μπουκωμένο στις καρφίτσες
Μπροστά σε μια ψηλή ακέφαλη γυναίκα ντυμένη στα λευκά.

Δεν είχα λεφτά, κι έκλεινε και το μαγαζί.
Μια αβεβαιότητα με τύλιξε καθώς έβγαινα
έξω στον ζόφο του δειλινού.

Tσαρλς Σίμικ:  Μια φωνή στις 3 το πρωί

Ποιος έβαλε γέλιο-κονσέρβα
Στη σκηνή της σταύρωσής μου;