Τσαρλς Σίμικ: Κάνοντας ένα διάλειμμα

Στα σκαλιά μιας αίθουσας κηδειών,
Και να που τώρα ένα ντουέτο από κοκκινοπρόσωπους νεκροκομιστές
(Ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων)
Μου ζητούν να πάρω δρόμο —και πού να πάω, δηλαδή;

Στο σινεμά, στην απέναντι μεριά του δρόμου
Υπάρχει μια πόρτα με την ένδειξη ΕΞΟΔΟΣ.
Στην οθόνη ένας ξερακιανός παραπατά
Και σταματά
Μπροστά σε μια βάνα γκαζιού.

Μια μαύρη τήβεννος σέρνεται στο σφουγγαρισμένο πάτωμα
Μέσα στο δικαστήριο.
Δυο παιδιά έχουν κρυφτεί κάτω απ’ το κρεβάτι τους
Στο αναμορφωτήριο.
Ένας τύπος που πρόκειται να τον καθίσουν στην ηλεκτρική καρέκλα
Αύριο το πρωί
Λέει ότι την παραψήσανε την μπριζόλα του.

Με ριγέ παντελόνια και γάντια βουτυράτα
Βαδίζουν κορδωμένοι μπρος πίσω σαν κουρούνες
Πάνω από ένα φρέσκο κουφάρι ζώου στην άσφαλτο.
Ξεχάστε το! Δεν το κουνάω από δωπέρα!